Home / aktualności / Co-2-tygodnie-show: Kontrkultura zimna lura

Co-2-tygodnie-show: Kontrkultura zimna lura

Dla większości europejskiej ludzkości rok '68 to nostalgiczne wspomnienie burzliwych narkotykowych eksperymentów zmiksowanych z psychodeliczną muzyką i [czasami] politycznym zaangażowaniem. A my co? A my możemy sobie powspominać antysemicką nagonkę Moczara….
Ale skoro już „wybiliśmy się na niepodległość”, widać, jak bardzo jest ona niepełna i niedoskonała. Bez kulturowej zmiany nie będzie równouprawnienia, ekonomia będzie zapatrzona w PKB, a nie w jakość życia, nie powstanie partia lewicowa, bo polityka nie jest częścią dyskusji społecznej.
Co zrobić, żeby nadgonić czas? I czy jest sens, skoro przepisy unijne wprowadzają różnymi bocznymi drzwiami zdobycze rewolty ‘68? Czy to wystarczy, żeby zmienić mentalność ludzi?

O tym i innym rozmawiać będą uczestnicy DYSKUSJI:
Agnieszka Grzybek [Zieloni 2004]
Marek Sanczo Piekarski [Kolektyw Rozbrat]
Przemysław Wielgosz [Le Monde Diplomatique Polska]
Maciej Wiśniewski [Le Monde Diplomatique Polska]

Wcześniej – jak zwykle podczas co-2-tygodnie-show – zapraszamy na inspirowaną tematem AKCJĘ Komuny Otwock.

A po dyskusji pokażemy jeden z FILMÓW Guy Deborda, twórcy Międzynarodówki Sytuacjonistycznej, autora rewolucyjnego "Społeczeństwa spektaklu" (1967), uznawanego za najważniejsze dzieło radykalnej krytyki społecznej od czasu "Kapitału" Marksa. Debord na wiele lat przed narodzinami ruchu alterglobalistycznego ukazał za pomocą pojęcia „spektaklu” represyjną jedność współczesnego świata i przeprowadził jego całościową, bezwzględną krytykę.

Filmy Deborda zmuszają widza do aktywnego odbioru, samodzielnego konstruowania znaczeń, ukazują sprzeczności spektakularnego kapitalizmu, ale także jego ukrytą za pozornymi konfliktami („komunizm” kontra „wolny świat”) jedność. Debord zmusza widzów do spojrzenia na siebie samych (…) na nędzę swojego życia, ubóstwo egzystencji, maskowaną narracją spektaklu.
Poza debiutem wszystkie filmy Deborda składają się głównie z filmowych cytatów, powstają przede wszystkim na stole montażowym, z nakręconego w innych celach materiału. Debord przenosi do filmu technikę przechwytywania cytatów, która była charakterystyczna dla jego pracy teoretycznej. W jego filmach fragmenty narracji spektaklu; kronik filmowych, wiadomości, reklam, plansze komiksów, hollywoodzkie produkcje układają się w nową całość o własnym politycznym wydźwięku. Bo twórczość filmowa jest dla Deborda zawsze praktyką polityczną, kino ma być narzędziem zmiany rzeczywistości, jak mawia Debord „świat został już sfilmowany, teraz chodzi o to, by go zmienić”.
Jakub Majmurek, Le Monde Diplomatique

Ta strona używa plików cookie, aby prowadzić statystyki na temat odwiedzin. Kliknij, żeby przeczytać zasady polityki prywatności.
zgadzam się
x