Co-2-tygodnie-show: MOŻLIWA, NIEMOŻLIWA? (demokracja). Władza

Tematem drugiego spotkania o sztuce [o] demokracji jest władza, a mówiąc ściślej, jej delegowanie i związek wybranych z tymi, których powinni oni reprezentować.
Już John Locke, XVII-wieczny twórca podstaw teoretycznych rządów demokratycznych, postulował delegowanie jak najmniejszej ilości władzy niezbędnej do rządzenia. Zarówno historyczne, jak i nasze niedawne doświadczenia dobitnie wskazują, że wśród rządzących występuje naturalna niemal skłonność do zwiększania zakresu władzy. Łączą się z tym także: problem alienacji władzy, dystans do zwykłych śmiertelników i rzekoma charyzma, mająca uzasadniać wychowywanie, formowanie i pouczanie tych, którzy przekazali rządzącym zaledwie część swoich prerogatyw.
Autorami artystycznego komentarza tego zagadnienia będą Zuzanna Janin i Janusz Bałdyga. Do dyskusji udziałem artystów i kuratora Krzysztofa Żwirblisa zaprosiliśmy także Joannę Erbel, socjolożkę i fotografkę „Krytyki Politycznej”.

Zuzanna Janin jest artystką znaną z bezkompromisowych akcji testujących granice sztuki i egzystencji. (np. walka bokserska z Przemysławem Saletą czy przeprowadzenie własnego pogrzebu). Niejednokrotnie odnosiła się w swoich pracach do problemów władzy, do wagi symbolicznych kodów, wyróżników statusu, które – jeśli przyjmowane bezrefleksyjnie – umożliwiają bądź ułatwiają wspomniane procesy odejścia wybranych od wybierających i poczucia wyższości nad nimi. W pracy „Pasygrafia. Rzeźba demokratyczna”, pokazywanej niedawno w redakcji „Krytyki Politycznej”, wykorzystywała fragmenty ubrań, strojów określających naszą pozycję w strukturze społecznej. "Pasygrafia" to sztuczny, międzynarodowy, wszędzie zrozumiały język znaków i symboli, dlatego wykorzystywane przez artystkę fragmenty strojów, określające pozycję w strukturze społeczne: kolorowe wdzianka kontestatorów, biznesowy garnitur czy sutanna układają się w czytelne komunikaty.
W przestrzeni Komuny Otwock zaprezentuje pracę przygotowaną specjalnie na tę wystawę.

Janusz Bałdyga
, którego monograficzna wystawa niedawno prezentowana była w Centrum Sztuki Współczesnej, usiłował znaleźć schematy i grożące katastrofą struktury, które kryją się pod zakłócającymi i stanowiącymi jedynie dekorum przedstawieniami władzy i mechanizmów jej wyłaniania (np. obiekt „Miejsce znaczone” czy „Demokracja – wersja demo”).
Podczas spotkania artysta wykona jeden ze swoich performance’ów, w których pokazuje, jak jednostka jest uwikłana w sytuacje rozwiązywane poprzez podjęcie dramatycznego czy paradoksalnego gestu. Zaprezentuje także swoje obrazy (co jest rzadkością w przypadku tego artysty) i wygłosi krótki wykład. Całość jego prac połączy motyw orła.

Ta strona używa plików cookie, aby prowadzić statystyki na temat odwiedzin. Kliknij, żeby przeczytać zasady polityki prywatności.
zgadzam się
x