Polityka radykalna: Dlaczego masy pożądają faszyzmu [21.03]

Komuna Otwock zaprasza na pierwsze spotkanie z cyklu "Polityka radykalna – laboratorium komunikacji społecznej". 21 marca 2009, kiedy obchodzony jest Międzynarodowy Dzień Walki z Rasizmem, podyskutujemy o tym, dlaczego masy pożądają faszyzmu. Spotkanie otworzymy fragmentami filmu „Cała naprzód ku skrajnej prawicy” Aleki Polis i Ewy Majewskiej.

 

W dyskusji udział wezmą:
dr Andrzej Leder – filozof, PAN
prof. Hanna Świda-Ziemba – socjolożka, ISNS UW
dr Bożena Umińska – teoretyczka feministyczna i pisarka
Joanna Warsza – kuratorka finisażu Stadionu X-lecia
dr Tomasz Wiśniewski – filozof, UW
Pomysł i prowadzenie: dr Ewa Majewska

Start: 21 marca, godz. 18.00, wstęp wolny

 

 

 

 

 

 

POLITYKA RADYKALNA – LABORATORIUM KOMUNIKACJI SPOŁECZNEJ W KOMUNIE OTWOCK
4 spotkania o wolności od rasizmu, środowisku, pokoju i seksie
21.03, 26.04, 9.05, 13.06.2009, g. 18
Warszawa, ul. Lubelska 30/32, wstęp wolny
Pomysł i prowadzenie – Ewa Majewska

Radykalizm jest dziś utożsamiany z działaniem opartym na przemocy, na ogół kontestującym uniwersum polityki. W naszym projekcie wrócimy do nieco bardziej klasycznej wersji tego określenia, mianowicie tej, w której uznawane jest ono za równoznaczne z zainteresowaniem podstawami, korzeniami określonych pojęć. Polityka radykalna będzie sięgnięciem do podstaw, czasem po to, by kontestować określone formy polityczności, ale głównie w celu przypomnienia szeregu tematów zepchniętych w niebyt współczesnego świata polityki.

Korzenie pewnej odmiany radykalizmu sięgają XIX wieku, gdy William Godwin i Mary Wollstonecraft uwiedzeni oświeceniową narracją o prawach człowieka ustalili dwie fundamentalne kwestie: że prawa człowieka winny być również dla kobiet oraz że nie istnieje rząd mogący w pełni zrealizować prawa człowieka. Każdy z tych postulatów był radykalny w ich czasach, i chyba pozostają one radykalne także i dziś. Jako wersja polityki ich przekonania nigdy nie stały się opcją powszechną, niemniej pojawiały się w historii momenty, gdy takie nastawione na równość i prawa człowieka myślenie stawało się nieco bardziej popularne. Może w dobie kryzysu paradygmatu neoliberalnego warto o nich przypomnieć? Może są w nich ukryte jakieś inspiracje dla uprawiania lub kontestowania polityki dziś? Może stanowią one temat umożliwiający wyjście poza ciasno zakreślony krąg podejrzeń, sloganów i skandali?

W świecie zorganizowanego konsensu liberalno-konserwatywnego tematy takie, jak seks, środowisko, społeczna partycypacja, pokój i wolność od rasizmu zostały spacyfikowane namiastkami wolności. Rozkosz zastąpiona została heteronormatywną rozrywką, w naszym kraju pozbawioną zaplecza edukacji seksualnej; zainteresowanie środowiskiem, w którym żyje człowiek, zastąpiono ilościowym reżimem norm dla wyalienowanej przyrody; partycypację wyparł sojusz władzy, kapitału i podporządkowanych im związków zawodowych, pokój zastąpiła wojna zaś wolność od rasizmu ogranicza się do krytyki szowinizmu wobec futbolistów o ciemnym kolorze skóry.

Te namiastki właściwej wolności mogą zostać po prostu skrytykowane lub odrzucone. Można je jednak obejrzeć spojrzeniem obejmującym także ich historyczny i społeczny kontekst, zamiast wrzasków i skandalizowania opowiedzieć ich subiektywnie i kulturowo uwarunkowane historie, stworzyć proces rekonstruowania ich potencjału, społecznej nośności oraz politycznego znaczenia. W takim procesie trudno zakładać cokolwiek z góry, trudno też wyobrazić sobie jakiś jeden wspólny dla wszystkich rezultat. Paradoksalnie, w polityce radykalnej nie musi to być problemem.

Chcielibyśmy zaproponować swoiste laboratorium procesu partycypacji – cykl debat, do których zaprosimy wszystkie i wszystkich – zaproponujemy osoby, które otworzą lub wzbogacą temat swoją wiedzą, doświadczeniami czy po prostu stworzą jakąś własną narrację. I w ramach możliwie partycypacyjnego procesu spróbujemy rozpakować te tytułowe słowa-klucze, problemy w zasadzie każdej formy polityczności, nawiązując do radykalnych narracji z przeszłości i tych nam współczesnych.

SPOTKANIE 1
Dlaczego masy pożądają faszyzmu?
21 marca 2009 [sobota] – Międzynarodowy Dzień Walki z Rasizmem

Czy rasizm możemy uznać za skończony? Czy polityka, również w Polsce, jest wolna od uprzedzeń rasowych? Czy dyskryminujemy osoby o innym kolorze skóry lub pochodzeniu etnicznym? Jak czują się w Polsce imigranci i imigrantki? Te wszystkie pytania postaramy się omówić w szerszym kontekście kwestii sformułowanej ponad 70 lat temu przez Wilhelma Reicha – psychologa społecznego i marksistę, brzmiącej: dlaczego masy pożądają faszyzmu? Na jakie potrzeby odpowiada nienawiść rasowa i etniczna? Jak jej przeciwdziałać sięgając do jej korzeni? Spotkanie otworzymy fragmentami filmu „Cała naprzód ku skrajnej prawicy” Aleki Polis i Ewy Majewskiej.

SPOTKANIE 2
Środowisko – poza fałszywą alternatywą: przyroda albo społeczeństwo

26 kwietnia 2009 [niedziala] – (prawie) Dzień Ziemi
Choć zainteresowanie ekologią ma u swych początków splot wiedzy o człowieku oraz o przyrodzie, w czasach nam współczesnych ekologia na ogół ograniczana jest do ilościowo określonych wskaźników „zanieczyszczenia”, „zatrucia” czy „skażenia”. Wyliczenia te budowane są poza społecznym kontekstem oddziaływania człowieka na przyrodę i przyrody na człowieka, bardzo często w sposób kompletnie ze sobą niepowiązany. Dodatkowym problemem jest stymulowany przez gospodarkę rynkową trend do obarczania najbiedniejszych odpowiedzialnością za dewastowanie przyrody – dziś bogactwo wiąże się z prawem do życia w zdrowym otoczeniu, którego uporczywie odmawia się grupom i krajom najmniej uprzywilejowanym. Czy rozwój zrównoważony jest możliwy w społeczeństwie ryzyka? Jak miałby się odbywać? Jaki proces decyzyjny powinien towarzyszyć rozwiązywaniu kwestii spornych?

 
SPOTKANIE 3
Pokój od kuchni – jak działa non-violence i czy jest dziś jeszcze możliwy jako strategia polityczna?
9 maja 2009 [sobota] – Dzień Zwycięstwa

Wśród najpopularniejszych opcji i strategii politycznych próżno dziś szukać stanowisk pokojowych. Do tego stopnia przywykliśmy do prowadzenia wojen, że stare hippisowskie marzenie o wolnej od przemocy wspólnocie politycznej wykluczone zostało niemal zupełnie z przestrzeni społecznej wyobraźni. Tymczasem pokój działa, dowodzą tego rozmaite strategie bezprzemocowej komunikacji, rozwiązywania sporów, mediacji oraz akcji bezpośrednich. Podczas spotkania postaramy się przeprowadzić proces mediacji wobec konkretnego konfliktu politycznego przy aktywnym wsparciu ze strony ekspertek i ekspertów. Jak działa mediacja, porozumienie bez przemocy czy sit-in? Przekonaj się sam/a.

SPOTKANIE 4  
Seks radykalny? Czy to jeszcze możliwe?
13 czerwca [sobota] – (prawie) Dzień Dziecka

W społeczeństwie mocno zdefiniowanym ortodoksyjnym myśleniem religijnym samo słowo „seks” brzmi radykalnie. Obcowanie płciowe, prokreacja, poczęcie, tworzenie życia – to jest słownik, którym zwykły się posługiwać nasze elity polityczne, a nawet coraz częściej media. Z drugiej strony – kultura masowa w swoisty sposób kontynuująca „rewolucję seksualną” obliguje nas do wyznawania określonej wersji hedonizmu – „używania” seksu tak, jak używa się gimnastyki, niemniej – w dość ściśle określony, znormalizowany sposób. Czy w seksie jest jeszcze coś radykalnego? Jak otrząsnąć się z ultrakonserwatywnej drzemki? Jak zarządzanie seksualnością w obronie nacjonalistycznie zdefiniowanej populacji kształtuje praktykę seksualną? Czy seks można wyzwolić? Po co?


Projekt realizowany przy wsparciu Biura Kultury m.st. Warszawy
Patronat: Aktivist, Feminoteka, Le Monde Diplomatique, Radio Kampus

Ta strona używa plików cookie, aby prowadzić statystyki na temat odwiedzin. Kliknij, żeby przeczytać zasady polityki prywatności.
zgadzam się
x