Tekst+Muzyka MiniFest [4 – 5.07]

<<Tekst+Muzyka MiniFest>>

4.07.
sobota, start g. 18:
Wylewka – polska poezja nieśpiewana
Sexy Armpit
Ballady i romanse
[bar]

5.07. niedziela, start g. 19
Spring of death – czytanie performatywne
Marcin Cecko, Cząsteksty zebrane

[bar]

Komuna Otwock / Komuna Warszawa

Warszawa, ul. Lubelska 30/32, wstęp wolny

W pierwszy weekend lipca Komuna Otwock zaprasza na TEKST+MUZYKA MINIFEST.
To unikalna okazja, by w jednym miejscu zobaczyć – po części w nowych odsłonach – najciekawsze projekty warszawskiej awangardy, jakie powstały w minionym sezonie, w śmiały i nieprzewidywalny sposób łączące słowo i muzykę. Do tej pory pokazywane w ciemnych norach i piwnicach, typu Chłodna 25 czy Powiększenie, teraz nareszcie w najfajniejszym miejscu przy najfajniejszym dworcu kolejowym w najlepszej warszawskiej dzielnicy! 


BALLADY I ROMANSE
Ballady i Romanse to duet, który tworzą siostry Wrońskie: Zuzanna, współtwórczyni grupy Meble, i Barbara, wokalistka i liderka zespołu Pustki. Ich pierwszym wspólnym nagraniem był utwór Ballady i Romanse na płycie Broniewski wydanej przez Raster (2005). Trzy lata później ukazał się cały album Ballady i romanse z 14 autorskimi piosenkami sióstr. Płyta powstała późnym latem 2008 roku, kiedy to Zuza wygnała swego faceta i dziecko na wieś, i w zamienionej na studio nagraniowe wielkiej kuchni w kamienicy przy ulicy Polnej w Warszawie razem z siostrą smażyła przez dwa tygodnie te piosenki. I tak, jak w nagraniach innego siostrzanego zespołu CocoRosie, niektóre efekty perkusyjne otrzymywane były poprzez uderzenia w domowe sprzęty, między którymi dziewczyny wcisnęły pięć albo i więcej instrumentów klawiszowych. Teksty piosenek mówią o różnych sposobach spędzania czasu i napięciach, jakie rodzą się między ludźmi w XXI-wiecznej Warszawie.  

Pozornie wydaje się, że to taki artystyczny kaprys utalentowanego rodzeństwa, ale zbyt wiele tu znaczeń i subtelnego, lecz dojmującego grania na emocjach i wrażliwościach. Znakomite.
Mirosław Pęczak, Polityka

Rzecz absolutnie wyjątkowa […] seria niezwykłych piosenek – z pozoru pełnych specyficznej naiwności, a jednocześnie diabelnie przewrotnych, dowcipnych i intrygujących. […] Tak fajnych tekstów dawno w polskiej muzyce nie było.
Robert Sankowski, Gazeta Wyborcza

www.myspace.com/balladyiromanse

 

Spring of Death

projekt: Marcin Liber, Paweł Dobrowolski, Krzysztof Skonieczny

performują: Beata Zygarlicka, Krzysztof Skonieczny, Anna Sroka, Stanisław Brudny, Janusz Stolarski oraz Roma Gąsiorowska.

dźwięki na żywo: Antigama (www.myspace.com/antigama )

Spring of Death to udramatyzowany kolaż tekstu, dźwięków i obrazu, którego bohaterami są ludzie gotowi na śmierć. Scenariusz czytania powstał na podstawie książek Janusza Świtaja i Pernilli Stalfelt oraz reportażu Angeliki Kuźniak i Anny Bedyńskiej.O Januszu Świtaju zrobiło się głośno, gdy w 2007 roku uderzając w klawiaturę komputera ołówkiem trzymanym w ustach, napisał list do prezydenta z prośbą o zaprzestanie uporczywej terapii. Poprosił o prawo do decydowania o swoim życiu i swojej śmierci – domagał się odłączenia od respiratora, gdy opiekującym się nim rodzicom zabraknie sił. Za jego sprawą na nowo rozgorzała zażarta dyskusja o eutanazji, a Świtaj stał się symbolem człowieka gotowego na śmierć. Mała książka o śmierci Stalfelt to podręcznik sztuki umierania adresowany do dzieci, zaś reportaż Kuźniak i Bedyńskiej to portret ludzi planujących własny pogrzeb. Od piętnastu lat mam niespełna osiemnaście lat i nie mogę się ruszyć dalej. Gdybym w ten cholerny wtorek nie wstał z łóżka i został w nim na resztę życia, wyszłoby na to samo. Janusz Świtaj Czytanie performatywne to zdarzenie interdyscyplinarne – kompilacja tekstu, aktorskiej improwizacji, muzyki i obrazu, której elementy przenikają się polifonicznie i synchronicznie dopełniają, wywołując u widza synestetyczne wrażenia.

Projekt zrealizowany w Teatrze Studio. 

www.teatrstudio.pl

 

Marcin Cecko, Cząsteksty zebrane
Cząsteksty, prezentowane do tej pory w odcinakach na Chłodnej 25, a teraz po raz pierwszy zebrane w całość (a dokładniej w część pierwszą, bo będą kolejne odcinki) , to kolejna odsłona solowego poetyckiego projektu Marcina Cecko. Poeta wykorzystuje w nim rozmaite przyrządy językowe i techniczne by wprowadzić widza w nowy rodzaj osobistej, lirycznej opowieści.Głównym bohaterem Cząstekstów jest odprysk, fragment. Roztrzaskane zdania, rozbijane na czynniki pierwsze słowa dryfują między znaczeniami niczym fala kwantowa, jednak towarzysząca temu procesowi opowieść przywraca je  do symbolicznej, zrozumiałej dla odbiorców sfery.

Opowieść krąży wokół antropologii, historii wszechświata i roli, jaką pełni świadomość w kołowrocie życia, śmierci, wsi, miasta, miłości, czereśni i seksualności.

W tle Warszawa, gry komputerowe początku XXI wieku oraz dylematy bioetyczne przeciętnego Polaka:
– czy pozwolić na eksperymenty z komórkami macierzystymi?
– co to są czarne dziury?
– jak obejść 200. urodziny Karola Darwina?

Przede wszystkim zależy mi na komunikatywności, dbam by pewne poziomy były czytelne, ciekawe, a nawet zabawne dla osób, które niekoniecznie zainteresowane są hermetycznym zjawiskiem literackim jakim jest poezja.
Marcin Cecko

Pokazowi towarzyszą projekcje, muzyka oraz żywy człowiek. 

cecko.art.pl


Sexy Armpit
Formację Sexy Armpit tworzą Mei i Marta Nieznayu. Działają od lutego 2008. Tworzą antymuzykę pełną niepokojących, niekoniecznie przyjemnych dźwięków.
Na swoim koncie mają jedną płytkę o tytule Brain Eater. Marta uwielbia wyć do mikrofonu i nagrywać różne dźwięki. Mei komponuje piosenki, gra na keyboardzie i harmonijce ustnej. Grały m.in. w Ufie i wrocławskim BWA.

Mówią: Lubimy nie myśleć i nie zastanawiać się nad tym, po co i co robimy. Niech zrobią to inni, jeśli się nie przestraszą. Dla nas liczą się emocje, przepływ energii i dobra zabawa podczas tworzenia i wykonywania piosenek.Uwielbiamy też grające zabawki takie jak tamburyno, bęben oraz megafon (nasz najnowszy nabytek). Obecnie poszukujemy piszczących, gumowych zabawek. 

www.myspace.com/sexyarmpit

 

Wylewka – polska poezja nieśpiewana
Wylewka
to projekt, w którym perły literatury polskiej mieszają się z tekstem współczesnym.
Podkład stanowić będą polskie utwory poetyckie wywodzące się z różnych porządków. Słowo wzniosłe zmiesza się z opisem obyczaju. „Wysokie” zmiesza się z „niskim”. Skandowane wiersze Szarzyńskiego czy Wyspiańskiego zostaną zestawione z liryzmem rozmów robotników robiących wylewkę i z melodią ulicznej ankiety. Wypełnienie: słowo mówione, perkusja.
Wylewka realizuje się poprzez formę recitalu, przy czym z założenia stara się ją przekroczyć, rozsadzić. Podstawą jest tu dialog perkusji i słowa mówionego, skandowanego, krzyczanego.

Wylewka jest pastiszem wieczorku poezji śpiewanej. Pojawią się klasyczne, czasem wręcz wyjęte ze szkolnych lektur, polskie teksty poetyckie przedstawione w niekonwencjonalnych aranżacjach i surowe cytaty z rzeczywistości zamknięte w poetyckiej frazie. Gotowe „numery” przeplatają się z improwizowaną konferansjerką.
Próba w garażu? A może koncert na święto narodowe?
Teksty: 50 % – Zbigniew Kowalski, 50 % – anarchizujący: Józef Baka, Jan Kochanowski, Mikołaj Sęp Szarzyński, Adam Mickiewicz, Stanisław Wyspiański.
Muzyka: 100 % Łukasz Wójcicki.

www.wylewka.wordpress.com 

Ta strona używa plików cookie, aby prowadzić statystyki na temat odwiedzin. Kliknij, żeby przeczytać zasady polityki prywatności.
zgadzam się
x