Paweł Passini: KUKŁA – Kantor//RE//MIX
niedziela, 3.07, g.19
Warszawa, ul. Lubelska 30/32
bilety: 10 zł
//
//
reżyseria: Paweł Passini
realizacja: neTTheatre i przyjaciele
przestrzeń: „pokoik wybraźni”
muzyka: (Y)
//
Pałuby, kukły, łątki.
Golemy, manekiny, chochoły.
Utajone, sekretne życie form człekokształtnych
i ich nadludzkie pożądanie duszy.
W ten sposób z kantorowskiego kosmosu wyłania się zjawisko śmierci, a właściwie sfera śmierci – jak to nazywa sam Kantor – i jej nieoczekiwane sąsiedztwo, jakim jest dzieciństwo. To ostatnie rozumiem nie tylko jako czas historyczny, element przeszłości, ale przede wszystkim jako kondycję ludzką – afirmatywny i naiwny stosunek do świata, obcowanie z wyobrażonym na równi z rzeczywistym, swobodną i nieograniczoną kreację, a także incydenty wymykania się jej tworów spod kontroli; radość i strach, euforię i rozpacz – wszystkie przelotne i niepohamowane.
Tu rodzi się i umiera teatr. W tych rejonach spełnia się i niknie.
W najwyższym punkcie swej maestrii aktorstwo od czasu wykreślenia na piasku konturów pierwszej sceny niezmiennie wymaga nadludzkiej odwagi, żarliwej ciekawości i głodu spotkania Innego.
I o tym właśnie nasz dada-poemat będzie tego wieczoru, a także o tym, kto się urodził za późno, kto za wcześnie, a kto się nie urodził wcale.
Obecność i recepcja pracy Tadeusza Kantora w Polsce dotyczy niemal wyłącznie jego prac plastycznych i spektakli. W przypadku tych ostatnich możemy dziś mówić jedynie o ich telewizyjnych i filmowych rejestracjach, w pewnym stopniu również o dokumentacji fotograficznej. Trzeba jednak pamiętać, że Kantor stworzył niezwykle bogaty i ciekawy kosmos tekstów, w którym wokół każdego spektaklu – poczynając od scenariusza, przez zapis partytury, aż po refleksję wywołaną przez kolejne pokazy/odsłony, w których przecież miał bezpośredni udział – powstają fascynujące światy skupione wokół tematu lub „pierwszej przyczyny” przedstawienia. Trudno dziś rozstrzygać, co było pierwsze i stanowiło podstawę dla powstania reszty: tekst czy spektakl. Warto jednak pamiętać, że zarówno forma manifestu (choćby w świetle artystycznych powinowactw z surrealistami), jak również forma dziennika (co szczególnie istotne przez pryzmat zainteresowania dzieciństwem, pamięcią i obecnością przeszłości) to kluczowe odniesienia w twórczości Kantora.
//
Paweł Passini – absolwent Wydziału Reżyserii warszawskiej Akademii Teatralnej. Laureat wielu prestiżowych nagród (m.in. Grand Prix Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy). Wspólnie ze Stowarzyszeniem Teatralnym Chorea stworzył pierwszy w Europie teatr internetowy neTTheatre. Nominowany do Paszportu Polityki w 2008 roku. Reżyser m.in. „Turandot”, „Alicji w Krainie Czarów”, „Ifigenii w Aulidzie”, „Artaud. Sobowtór i jego teatr”.
//
remiks to pojęcie zapożyczone z muzyki: oznacza utwór powstały w wyniku przetworzenia innego utworu. Nie jest po prostu „interpretacją”, podaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy w nowej aranżacji. Choć może zawierać oryginalne fragmenty (tzw. sample), to są one jedynie cytatami. remiks jest utworem nowym, odnoszącym się treścią lub formą do pierwowzoru, dyskutującym z nim, nostalgicznie wspominającym lub na nowo odczytującym.
W cyklu re// mix 2011 remiksy to nowe interpretacje klasycznych dzieł, przede wszystkim z dziedziny teatru i tańca, a także literatury i filmu. Dzieła te, niektóre już lekko zapomniane, niegdyś zmieniły świadomość osób dziś zajmujących się „dziwnym” teatrem – interdyscyplinarnym, poszukującym, sytuującym się na pograniczu teatru wizualnego, performance art, sztuk plastycznych i działań społecznych. Tworzą swoisty kulturowy kanon, określają gust i styl, są autodefinicją własnych źródeł i inspiracji – punktami odniesienia. [pomysłodawca cyklu: Tomasz Plata]
//
re// mix 2010:
Wojtek Ziemilski: The Poor Theatre, Wooster Group
Łukasz Chotkowski: Tkacze, F. Castorf
Marcin Liber: Mtm/ La Fura Dels Baus. Remix z pamięci
komuna// warszawa: Kartagina, Akademia Ruchu.
//
re// mix 2011:
komuna// warszawa: Majakowski
Marcin Cecko i Krzysztof Garbaczewski: Białoszewski
Kaya Kołodziejczyk: Anne Teresa De Keersmaeker
→Paweł Passini i neTTheatre: Tadeusz Kantor
Weronika Pelczyńska: Akram Khan and Sidi Larbi, Zero degrees
Marcin Liber: David Bowie, Ziggy Stardust
Teatr Cinema: Pina Bausch
Krzysztof Skonieczny: Andrzej Żuławski, Na srebrnym globie
spektakl odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Loading...
