Alex Baczynski-Jenkins: RE//MIX Balet Triadyczny czyli Jak budować do potęgi trzeciej? (Oskar Schlemmer)

sobota 23 i niedziela 24 czerwca, g. 19

Warszawa, ul. Lubelska 30/32

bilety: 15 zł normalne, 10 zł ulgowe

//

[zobacz, jak dojechać]

//

Choreografia i wykonanie: Alex Baczynski-Jenkins
Dramaturgia: Carlos Manuel Oliveira
Światło: Karolina  Gębska

//

Dla Oskara Schlemmera choreografia była laboratorium społeczno-estetycznego pola działań. Schlemmer był jednym z głównych artystów Bauhausu, zwanego przez Waltera Gropiusa „Katedrą Socjalizmu”. Balet Triadyczny jest tak naprawdę anty-baletem, forma tańca konstruktywistycznego, modernistycznym gestem, który zrywa związek z kanoniczną estetyką. Jest odejściem od reprezentacji i ekspresji, wejściem w przestrzeń komentarza społecznego. Balet Triadyczny jest inscenizacją ciała nowoczesności i eksperymentem estetyki przyszłości.  Jest prawie-że-choreografią dla ludzi-tancerzy (Mensch-Tanzer) w dwunastu scenach i w trzech częściach.  Mensch-Tanzerze w choreografii społecznej, ciało (pojedyncze, jak i społeczne) staje się obszarem przemian. Wewnętrzna architektura staje się zewnętrzną konstrukcją – obiektem do wspólnej budowy. 

Choreografia jako przestrzeń próby. Choreografia jako przestrzeń transformacji. Choreografia jako przestrzeń nie-materialnej budowy. W manifeście Bauhausu celem kreatywności jest zawsze budowanie.

Re/mix, czyli uaktualnianie dawnej pracy, wydobywanie rezerwy dla współczesności. Balet Triadyczny / Warszawa 2012 jest warsztatem potencjalnej choreografii.

//

Alex Baczynski-Jenkins jest tancerzem i choreografem, mieszka w Berlinie. Należy do pierwszej generacji studentów, która ukończyła nowy kierunek „Taniec współczesny, choreografia, kontekst” na the Universität der Künste w Berlinie. W czerwcu 2009 roku zrealizował czterodniowy performens Having not seen OR Mr. Gorbachev w Mexicali (Meksyk). W 2010 roku otrzymał stypendium od Sekretariatu Kultury Nadrenii-Północnej Westfalii. W 2011 roku zainicjował oraz był współorganizatorem niezależnego festiwalu For the time being, który odbył się w marcu w Berlinie. Brał udział w projekcie Expo Zero Borisa Charmatza i Martiny Hochmuth (Performa 11). Jako performer współpracował z Rosalind Crisp, Marlene Freitas, Isabelle Schad. Od 2009 roku jest zaangażowany w projekty Meg Stuart (ATELIER, Do Animals Cry, VIOLET), w 2011 został zaproszony do wystąpienia w improwizowanym-duecie Bataille na Festiwalu w Awinionie.

Carlos Manuel Oliveira – ścieżka jego edukacji przebiegała między naukami przyrodniczymi a sztukami performatywnymi: w 2004 roku uzyskał tytuł magistra w zakresie systemów ekologicznych na Universidade NOVA w Lizbonie, a w 2010 licencjat z tańca współczesnego i choreografii na Hochschulübergreifendes Zentrum Tanz w Berlinie. Uczestniczył w kursie “Interaktywnych Technologicznych Sztuk Performatywnych” w fundacji Gulbenkian w roku 2008. Obecnie pracuje nad doktoratem w zakresie mediów cyfrowych. W 2005 roku koordynował dział teatru w fundacji INATEL, a w 2006 kierował zespołem Ferloscardo, należącym do nurtu nowego cyrku. W 2010 roku współpracował z João Fiadeiro nad projektami {K}no(W)Body i Entre, a w 2011 z Artistwin Deufert& Plischke nad projektem Emergence Room.

//

Remiks to pojęcie zapożyczone z muzyki: oznacza utwór powstały w wyniku przetworzenia innego utworu. Nie jest po prostu „interpretacją”, podaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy w nowej aranżacji. Choć może zawierać oryginalne fragmenty (tzw. sample), to są one jedynie cytatami. Remiks jest utworem nowym, odnoszącym się treścią lub formą do pierwowzoru.  Twórcy
remiksów dyskutują ze swymi mistrzami, nostalgicznie ich wspominają lub na nowo odczytują.

Trwający od 2010 roku cykl RE// MIX to premierowe produkcje odnoszące się do klasycznych dzieł, przede wszystkim z dziedziny teatru i tańca, a także literatury i filmu. Pierwowzory, niektóre już lekko zapomniane, niegdyś zmieniły świadomość osób dziś zajmujących się „dziwnym” teatrem – interdyscyplinarnym, poszukującym, sytuującym się na pograniczu teatru wizualnego, performance art, sztuk plastycznych i działań społecznych. Tworzą swoisty kulturowy kanon, określają gust i styl, są autodefinicją własnych źródeł i inspiracji – punktami odniesienia.

//

KOLEJNE REMIKSY

8-9 września – Weronika Szczawińska: RE//MIX Lidia Zamkow

29 -30 września  – Akademia Ruchu: RE//MIX John Cage „Przeludnienie i sztuka”

13-14 października – Wojtek Ziemilski: RE//MIX Laurie Anderson „Stany Zjednoczone”

20-21 października – Iza Szostak: RE//MIX Merce Cunningham

27-28 października – Mikołaj Mikołajczyk: RE//MIX Tomaszewski – Mikołajczyk… w poszukiwaniu własnego JA

17-18 listopada – Monika Strzępka & Paweł Demirski: RE//MIX Dario Fo

9 grudnia – Teatr Strefa Ciszy: Autobus RE//MIX (Akademia Ruchu)

//

Kuratorka: Magda Grudzińska

Pomysłodawca cyklu: Tomasz Plata

//

spektakl odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 

współpraca:

patronat:

Ta strona używa plików cookie, aby prowadzić statystyki na temat odwiedzin. Kliknij, żeby przeczytać zasady polityki prywatności.
zgadzam się
x