Home / aktualności / Akademia Ruchu RE// MIX John Cage „Przeludnienie i sztuka”

Akademia Ruchu RE// MIX John Cage „Przeludnienie i sztuka”

29 września, godz. 19.00

sobota, 29 września, godz. 19

komuna// warszawa

ul. Lubelska 30/32

bilety: 15 zł normalne, 10 zł ulgowe

[zobacz, jak dojechać]

//

Przyjmujemy, że John Cage ujawnił nie tyle ściśle wytyczoną drogę postępowania, ile pozbawione doktrynalnych ograniczeń pole poszukiwań. Istotny potencjał nowych doświadczeń znajdujemy pomiędzy zastanymi punktami odniesienia. Jeden z uczniów i partnerów Cage’a – Dick Higgins – określił podobne sytuacje mianem „intermedia”, poświęcając temu zjawisku książkę o tym samym tytule, opublikowaną w Polsce przed przeszło 20 laty właśnie przez Akademię Ruchu. Podjęta przez AR próba interpretacji, w danych warunkach z konieczności fragmentarycznej, dzieła Johna Cage’a nie obejmuje jednego przykładu. Odnosi się do tych cech jego postawy, które zaważyły na zrozumieniu praw nowej sztuki w stopniu większym (jak uważamy) niż jakiekolwiek podobnie znaczące fakty. A przede wszystkim: pobudziły kreatywne intuicje, odgrywające nie mniejszą rolę niż ugruntowana wiedza o złożonym charakterze zarysowanych przez Cage’a systemów.

Inicjowany w Black Mountain College (1952) prototyp happeningu – nazywany przez jego twórcę „zorkiestrowaną akcją” – to niezależnie od wcześniejszych, zbliżonych w charakterze  działań futurystów, dadaistów, surrealistów czy twórców Bauhausu pierwsza w sztuce II połowy XX wieku manifestacja równorzędnej obecności (i roli) wszystkich dyscyplin twórczych w ramach jednego dzieła. Dzieło przedstawione jako utwór muzyczny „4’33’” to inspirowany w pewnym stopniu sztukami wizualnymi (tzw. puste obrazy R. Rauschenberga) manifest twórczego ryzyka, a zarazem wyznaczenie zerowego (wyjściowego) punktu twórczej komunikacji. Traktat poetycki z serii tzw. mezostychów „Przeludnienie i sztuka” to wyrastająca swoją wymową ponad poziom poszukiwań czysto formalnych prorocza wizja kryzysu obowiązującego systemu urządzenia świata, zawarta w strukturze właściwej poezji wizualnej. Motyw tego ostatniego skończonego (1992) dzieła Johna Cage’a został zastosowany, dość symbolicznie, przez AR w ramach spektaklu „Tylko jedna godzina…” (2003). Tym razem uznajemy za właściwe przedstawienie go w roli podmiotowej, podejmując próbę przeniesienia specyfiki poezji konkretnej na język akcji wizualnej.

Spotkanie z publicznością może zawierać również elementy refleksji związanej z różnymi okolicznościami zbliżenia AR do dróg Cage’a – podobnych miejsc wystąpień, podobnych przyjaźni artystycznych. Przebiegu tego wieczoru, zgodnie z kultywowaną przez Johna Cage’a rolą przypadku, nie da się określić w ramach ściśle zdyscyplinowanej partytury. Tym bardziej, że zgodnie z od dawna przyjętą praktyką AR, pierwsza próba najczęściej staje się pierwszą publiczną manifestacją, niezależnie od norm doskonałości wykonawczej najbliższą spełnienia intuicji twórczego wzruszenia.

 

// Akademia Ruchu

Teatr będący jednym z fundamentów polskiego teatru alternatywnego, powstał w Warszawie w 1973 r. Jego założycielem i kierownikiem artystycznym jest Wojciech Krukowski. Od samego początku aktywności Akademia Ruchu jest znana jako „teatr zachowań” i narracji wizualnej. Akademia Ruchu jest grupą twórczą działającą na pograniczu różnych dyscyplin – teatru, sztuk wizualnych, sztuki performance i filmu. Cechy wspólne w procesie twórczym Akademii Ruchu to: ruch, przestrzeń i przesłanie społeczne. Związane z tym jest przekonanie, że radykalizm artystyczny i przesłanie społeczne nie muszą się wykluczać. Prace Akademii Ruchu w otwartej przestrzeni miasta, mające od 1974 roku charakter regularnej, ciągłej aktywności (ponad 600 spektakli, zdarzeń i akcji ulicznych) są pierwszym w kraju przykładem tak systematycznych działań grupy twórczej – poza oficjalną sferą kultu sztuki – w przestrzeni „nieartystycznej”; na ulicach, w domach mieszkalnych i strefach przemysłowych.

 

// John Cage

Amerykański kompozytor (1912-1992), jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci współczesnej kultury, człowiek, o którym powiedziano już tyle, że każda notka biograficzna zakrawa na skandal… Wiadomo, że w muzycznych realizacjach poszedł dalej niż jakikolwiek inny kompozytor – zarówno jemu, jak i nam współczesny. Od lat czterdziestych pozostawał pod wpływem filozofii Wschodu, która stała się dla niego uzasadnieniem słuszności wprowadzenia do kompozycji przypadku. Zrewolucjonizowało to muzykę w latach 50. i 60., stanowiąc atrakcyjną alternatywę dla serializmu. Więcej i lepiej można znaleźć w książkach zarówno o jego muzyce, jak i o nim samym. Chociaż pewnie tego nie da się rozdzielić. Warto dodać, że Przeludnienie i sztuka ukazało się w 2012 roku w przekładzie Andrzeja Sosnowskiego w Biurze Literackim. To pierwsze w Polsce książkowe wydanie utworów Johna Cage’a (wcześniej niektóre teksty były publikowane m.in. w „Wakacie” i „Literaturze na świecie”), a zarazem charakterystyczny przykład jego twórczości poetyckiej – awangardowej, eklektycznej, niestroniącej od przypadku, a zarazem niezwykle precyzyjnej.

//

RE// MIX 2012

Kuratorka: Magda Grudzińska

Pomysłodawca cyklu: Tomasz Plata

 

Remiks to pojęcie zapożyczone z muzyki: oznacza utwór powstały w wyniku przetworzenia innego utworu. Nie jest po prostu „interpretacją”, podaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy
w nowej aranżacji. Choć może zawierać oryginalne fragmenty (tzw. sample), to są one jedynie cytatami. Remiks jest utworem nowym, odnoszącym się treścią lub formą do pierwowzoru.  Twórcy remiksów dyskutują ze swymi mistrzami, nostalgicznie ich wspominają lub na nowo odczytują.

 

Trwający od 2010 roku cykl RE// MIX to premierowe produkcje odnoszące się do klasycznych dzieł, przede wszystkim z dziedziny teatru i tańca, a także literatury i filmu. Pierwowzory, niektóre już lekko zapomniane, niegdyś zmieniły świadomość osób dziś zajmujących się „dziwnym” teatrem – interdyscyplinarnym, poszukującym, sytuującym się na pograniczu teatru wizualnego, performance art, sztuk plastycznych i działań społecznych. Tworzą swoisty kulturowy kanon, określają gust i styl, są autodefinicją własnych źródeł i inspiracji – punktami odniesienia.

 

 

KOLEJNE REMIKSY W 2012:

 

13-14 października – Wojtek Ziemilski: RE//MIX Laurie Anderson „Stany Zjednoczone”

20-21 października – Iza Szostak: RE//MIX Merce Cunningham

27-28 października – Mikołaj Mikołajczyk: RE//MIX Tomaszewski – Mikołajczyk… w poszukiwaniu własnego JA

17-18 listopada – Monika Strzępka & Paweł Demirski: RE//MIX Dario Fo

9 grudnia – Teatr Strefa Ciszy: Autobus RE//MIX (Akademia Ruchu)

//

spektakl odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 

współpraca:

patronat:

 

Ta strona używa plików cookie, aby prowadzić statystyki na temat odwiedzin. Kliknij, żeby przeczytać zasady polityki prywatności.
zgadzam się
x