„Teren badań: literatura dziewczęca z poznańskich Jeżyc”, reż. Weronika Szczawińska

Trwają właśnie przygotowania do premiery spektaklu „Teren badań: literatura dziewczęca z poznańskich Jeżyc” w reżyserii Weroniki Szczawińskiej, powstającego w ramach cyklu „My, mieszczanie”.

„Teren badań: literatura dziewczęca z poznańskich Jeżyc” Weronika Szczawińska
premiera poznańska: 28 maja 2014
premiera warszawska: 31 maja – 1 czerwca 2014

Tekst i dramaturgia – Agnieszka Jakimiak
Muzyka – Krzysztof Kaliski
Zespół: Natasza Aleksandrowitch, Romuald Krężel, Piotr Wawer jr, Krzysztof Kaliski
Asystentka reżyserki/produkcji – Katarzyna Koślacz
Koncepcja i reżyseria – Weronika Szczawińska

„Jeżycjada” Małgorzaty Musierowicz, najdłuższa saga polskiej literatury powojennej, to nadzwyczajny zapis świadomości polskiej klasy średniej w czasach PRLu i początków kapitalizmu. Osadzony w najbardziej mieszczańskim z polskich miast, Poznaniu, cykl daje nam wgląd w mieszczańskie rytuały i sposoby zachowań. W ramach spektaklu powieściowy cykl zostanie potraktowany jak antropologiczny teren badań nad polskim mieszczaństwem. Reżyserka Weronika Szczawińska zapowiada: „Powieściowy cykl poddamy uważnemu close reading, aby uchwycić rysującą się w nim konfigurację kulturową, która zostanie wprawiona na scenie w ruch. Podstawowym gestem dramaturgicznym, porządkującym strukturę spektaklu, stanie się tworzenie spisów i klasyfikacji: wyszczególnianie, niczym w pracach antropologów strukturalnych, obyczajów obejmujących wszelkie aktywności codzienne (nawyki żywieniowe, higieniczne, erotyczne; upodobania lekturowe, wzorce zachowań, model wychowawczy itp.). Być może takie szczególne odpodobnienie tego, co bliskie i swojskie, uczynienie z niego terenu obcej kultury, pozwoli zbliżyć się do obrazu polskiego mieszczaństwa, a przede wszystkim do projektowanych na nie fantazji”.

Weronika Szczawińska (ur.1981)
Reżyserka, dramaturżka, kulturoznawczyni. Absolwentka Międzywydziałowych Indywidualnych Studiów Humanistycznych na Uniwersytecie Warszawskim. Reżyserię studiowała w Akademii Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza. Doktorantka w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Zrealizowała między innymi spektakle: Jackie. Śmierć i księżniczka na podstawie tekstu Elfriede Jelinek, Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie, 2008; Zemsta na podstawie tekstu Aleksandra Fredry, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu, 2009; Noże w kurach na podstawie tekstu Davida Harrowera, Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie 2010; Białe małżeństwo na podstawie dramatu Tadeusza Różewicza, Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach, 2010; Jak być kochaną według tekstu Agnieszki Jakimiak, Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego w Koszalinie, 2011; Źle ma się kraj według autorskiego scenariusza pisanego wraz z Mateuszem Pakułą, Teatr Polski im. Hieronima Konieczki w Bydgoszczy, 2012; RE//MIX Zamkow: 2 albo 3 rzeczy które o niej wiem według tekstu Agnieszki Jakimiak, Komuna Warszawa, 2012; Re-wolt na podstawie tekstu Anny Wojnarowskiej, Europejskie Centrum Solidarności i Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego, Gdańsk-Warszawa 2012; Artyści prowincjonalni według tekstu Agnieszki Jakimiak, Teatr Powszechny w Łodzi 2013, Geniusz w golfie według tekstu Agnieszki Jakimiak, Narodowy Stary Teatr w Krakowie 2014. Współautorka i dramaturżka projektów: W pustyni i w puszczy. Z Sienkiewicza i z Innych (reż. Bartosz Frąckowiak, Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu 2011) oraz Komornicka. Biografia pozorna (reż. Bartosz Frąckowiak, Hobo Art Foundation, Scena Prapremier In Vitro w Lublinie, Teatr Polski w Bydgoszczy 2012). Autorka słuchowiska na podstawie Dźwiękowego zapisu doliny Tymoteusza Karpowicza (Wrocławski Teatr Współczesny, 2013). W sezonie 2005-2006 aktorka warszawskiego teatru fizycznego Studium Teatralne. Za reżyserię spektaklu Zemsta otrzymała II nagrodę Koszalińskich Konfrontacji Młodych m-teatr 2010; za reżyserię Jak być kochaną – nagrodę Jury Społecznego na Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej „Interpretacje” w Katowicach (2012); wyróżniona Nagrodą Marszałka Województwa Dolnośląskiego za dramaturgię do spektaklu W pustyni i w puszczy. Z Sienkiewicza i z Innych (2012). Otrzymała także wyróżnienie (wraz z innymi twórcami spektaklu Komornicka. Biografia pozorna) w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej (2012).

Cykl „MY, MIESZCZANIE”

Wszyscy jesteśmy mieszczanami. No, prawie wszyscy. Wygląda na to, że w Polsce w końcu powstała silna klasa średnia. Nawet więcej: mieszczanie stali się u nas formacją dominującą. Tymczasem wciąż nie są tematem ani dla socjologów, ani dla artystów. Nie mamy zbyt wielu tekstów opisujących doświadczenie współczesnych polskich mieszczan, nie mamy przedstawień, filmów, wystaw. Przymiotnik „mieszczański” automatycznie uznawany jest za pejoratywny, a nowi mieszczanie żyją bez świadomości źródeł kultury mieszczańskiej, wartości, wokół których kategorię mieszczaństwa niegdyś ustanowiono. W ramach projektu „My, mieszczanie” spróbujemy choćby w niewielkim stopniu tę sytuację zmienić.

„My, mieszczanie” to przede wszystkim trzy premierowe spektakle teatralne. W ramach projektu odbędzie się również seria wykładów i dyskusji. Wezmą w nich udział m.in. Andrzej Leder, Henryk Domański, Jan Sowa, Przemysław Czapliński. „My, mieszczanie” to wspólny projekt Centrum Kultury Zamek w Poznaniu oraz Komuny// Warszawa.

Produkcja

poziom_podst

Koprodukcja

Drukowanie

Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urząd m.st. Warszawy oraz Urząd m.st Poznań

ministerstwo_k

ZNAK_PROMOCYJNY_FC_PL-01

logo_POZnan_PL_prawa_www_RGB

Ta strona używa plików cookie, aby prowadzić statystyki na temat odwiedzin. Kliknij, żeby przeczytać zasady polityki prywatności.
zgadzam się
x