Pożegnanie z tytułem: Terry Pratchett. Nauki Społeczne

1 i 2 października o godzinie 19.30 zapraszamy na pożegnalne pokazy spektaklu „Terry Pratchett. Nauki Społeczne”.

Terry Pratchett. Nauki Społeczne – współczesna opera kameralna
Produkcja: Komuna// Warszawa
Współpraca: Olga Mysłowska (sopran), Irad Mazliah (taniec)

ul. Lubelska 30/32, Warszawa
ceny biletów: ulgowy 15/ normalny 25 zł (do kupienia przed spektaklem)
rezerwacje: rezerwacja@komuna.warszawa.pl (do odbioru pół godziny przed spektaklem)

Pratchett 3 fot. Magda Mosiewicz

Terry Pratchett, twórca serii „Świat dysku”, jeden z popularniejszych pisarzy brytyjskich, opisuje realny świat w krzywym zwierciadle, w zabawny, ironiczny i celny sposób komentując współczesną kulturę i politykę. Podobnego zabiegu użyje Komuna// Warszawa – poprzez czarny humor opisze społeczeństwo europejskie dążące do realizacji swoich celów bez względu na konsekwencje dla całej ludzkości. Używając popkulturowych szablonów, Komuna// Warszawa chce zwrócić uwagę na złożoność relacji i nietrwałość struktur społecznych, tkwienie w stanie niestabilnej równowagi i – co za tym idzie – trudności związane z wprowadzaniem reform i nowych form organizacji świata.

Pratchett nie tworzy fantastycznego świata – jego pisarstwem rządzi buchalteria: 98% ludzi to bezwolna masa w stanie permanentnego rozpadu. Pozostałe 2% dzielą się po połowie na tych, którzy chcą przyspieszyć koniec, i tych, którzy nie chcą do niego dopuścić. Ale to nie znaczy, że sytuacja jest zrównoważona – chyba że dopuścimy do siebie prawdę, iż równowagę pozwala utrzymać ciągłe odchylanie i upadanie.

Czyli magia.

A jak to się ma do nauki o społeczeństwie?…

pratchett

„Błędne koło”, Joanna Wichowska, Dwutygodnik

„Dopóki historia toczy się przewidywalnym kołem, nie ma się czego bać. I może nawet, w imię bezpieczeństwa, nie warto dociekać, kto tak naprawdę porusza jej trybami. Ale wystarczy chwila nieuwagi, zaburzenie błędnika, krok poza krawędź Dysku – i cała ta idealna, kolista narracja, która skutecznie podtrzymuje status quo i karmi inercję, rozpadnie się w pył. Ulice – jak w koszmarze kapitana Vimesa o „rozruchach na tle rasowo-klasowym” – spłyną krwią.

„Gdyby ludzie nie byli tacy leniwi / Gdyby ludzie tak się nie bali / Gdyby ludzie nie myśleli tylko o sobie / Już dawno by się pozabijali”. Kolejne błędne koło: to, co jest przekleństwem społecznej rzeczywistości, jednocześnie zapewnia jej kruchą, bo kruchą, ale jednak równowagę. Według komuny// warszawa nauki społeczne mogą, owszem, badać ten paradoks, ale są wobec niego bezsilne. Jeśli rozpad jest rzeczywiście nieunikniony, to dlaczego nie następuje?”

Trailer spektaklu 

Projekt dofinansowany przez Urząd m.st. Warszawy oraz ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

szyld_herb_syr_pol   ministerstwo_k

Patronat:

url

Ta strona używa plików cookie, aby prowadzić statystyki na temat odwiedzin. Kliknij, żeby przeczytać zasady polityki prywatności.
zgadzam się
x