Zrób siebie ostatni raz w sezonie!

Zapraszamy na ostatnie dwa pokazy najgorętszego spektaklu  tanecznego sezonu 2016/2017 – „Zrób siebie” Marty Ziółek, pokazywanego już ponad 30 razy w Polsce, a także w Bukareszcie i Tel-avivie. Za reżyserię spektaklu Marta Ziółek otrzymała nagrodę na XVIII Ogólnopolskim Festiwalu Sztuki Reżyserskiej INTERPRETACJE w Katowicach.

Komuna// Warszawa
ul. Lubelska 30/32
7, 8 czerwca, godz. 19.00 [uwaga! właściwa godzina to 19.00 – przepraszamy za pomyłkę!]

Sprzedaż biletów przez ewejściówki

Cena: 30 zł

choreografia: Marta Ziółek
dramaturgia: Anka Herbut
wykonanie: Marta Ziółek, Agnieszka Kryst, Ramona Nagabczyńska, Robert Wasiewicz, Paweł Sakowicz, Katarzyna Sikora, Maria Kozłowska, Lubomir Grzelak, Dominika Olszowy
muzyka: Lubomir Grzelak
scenografia i wizualizacja: Dominika Olszowy
wideo i oprawa graficzna: Krzysztof Bagiński
zdjęcia: Witek Orski, Dawid Grzelak
reżyseria świateł: Karolina Gębska
koordynacja produkcji: Ewa Paradowska
produkcja: Komuna// Warszawa
premiera: 20 maja 2016, Komuna// Warszawa
czas trwania: 65 minut

 

Obiektem eksperymentu jest grupa pięciu performerów, którzy na czas performansu przybierają imiona: High Speed, Coco, Lordi, Glow i Beauty. Przewodniczką po tym doświadczeniu jest Marta Ziółek jako Angel Dust. Indywidualne cielesne monologi przenikają się tu z hybrydowym treningiem grupowym i transową praktyką złożoną z rave, jogi kundalini, latino flow i dancehallu. Znajdujemy się gdzieś pomiędzy siłownią, imprezą techno a korporacyjnym kościołem mindfulness.

Marta Ziółek – choreografka i performerka, absolwentka School for New Dance Development (SNDO) w Amsterdamie. Na Uniwersytecie Warszawskim studiowała na Międzynarodowych Interdyscyplinarnych Studiach Humanistycznych (MISH). W 2011 była stypendystką danceWEB na ImPulsTanz – Vienna International Dance Festival. W 2012 uczestniczyła w europejskiej platformie „Europe in Motion”, przeznaczonej dla młodych choreografów. W 2013 została stypendystką the Amsterdam Fund for the Arts. W swojej pracy skupia się poszerzaniu pola praktyki choreografii.

 

Europa. Śledztwo | Scena dla tańca | Teatr w Kaliszu

Polska: 24 tysiące sklepów z ubraniami z drugiej ręki. Europa: 120 tysięcy firm odzieżowych ubrań. Świat: 4 miliony par rąk szyje ubrania w Bangladeszu.
Trzy artystki zapraszają publiczność do gigantycznego europejskiego lumpeksu pełnego fantazji z drugiej ręki i zużytych marzeń o przyszłości. W kolażu improwizacji i sieci widocznych i niewidzialnych połączeń tancerki badają relacje między tym, co odległe, globalne i tym, co osobiste. Prowadzą performatywne śledztwo w sprawie przyszłości Europy. Ile kosztuje wspólne działanie? W jaki sposób partner stał się przeszkodą? Kiedy wartości zmieniły się w obsesje?
To również spektakl o pracy artystów tańca – jej materialności i cenie. Artystki wzywają publiczność do tablicy, pytają o relację między tancerzem i widzem, działającym podmiotem i obserwatorem.
To spektakl o nieprzewidzianych konsekwencjach wspólnej pracy, kolektywnego działania, w którym to, co miało dawać poczucie bezpieczeństwa – okazuje się kolejną formą opresji, a to, co miało straszyć – śmieszy.

Bilety 15/10 zł w Kasie Teatr im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu i online na teatr.kalisz.pl

choreografia: Magda Jędra, Weronika Pelczyńska, Iza Szostak
dramaturgia: Agata Szczęśniak
scenografia: Wojciech Pustoła
reżyseria świateł: Karolina Gębska
realizacja świateł: Michał Głaszczka
produkcja: Komuna// Warszawa

W spektaklu wykorzystano dane z raportów organizacji Asia Monitor Resource Centre i War on Want.

Projekt dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Urząd m.st. Warszawy, przy wsparciu Fundacji Burdąg, Centrum w Ruchu, Urzędu Dzielnicy Wawer m.st. Warszawa.

Projekt realizowany we współpracy z Instytutem Muzyki i Tańca w ramach programu Scena dla tańca 2017.

logo_imit

Gościnnie: TWARDY RDZEŃ 2.0 – spektakl dyplomowy w reż. W. Farugi

„TWARDY RDZEŃ 2.0” to opowieść o pewnym szczególnym gatunku filmowym. Punktem wyjścia dla scenariusza spektaklu były stalagi: książki, które fetyszyzują traumę. Pojawiły się w Jerozolimie w latach 60. XX wieku, a ich popularność zbiegła się w czasie ze słynnym procesem Eichmanna. Ich fabuła jest schematyczna: II Wojna Światowa – bohaterami są alianccy żołnierze, którzy dostali się do nazistowskiej niewoli. W stalagu, w którym ich umieszczono, rolę strażników pełnią sadystyczni oficerowie SS płci pięknej, gwałcą i torturują więźniów. W finale bohater uwalnia się i mści na nich, gwałcąc je i mordując. W rzeczywistości jednak przez cały czas odczuwa do nich wielki pociąg seksualny.

To co najbardziej interesuje twórców spektaklu to właśnie proces fetyszyzacji historii i procesów społecznych. Pragną odnaleźć powiązania między przemianami gatunkowymi filmów porno a historią XX stulecia. Obok stalagów badają poprzez scenę również kultowe filmy lat 70-tych i 80-tych. W tym także “Café Flesh” apokaliptyczną wizję świata po katastrofie nuklearnej gdzie ludzie dzielą się na seksualnie dodatnich, którzy mogą uprawiać seks oraz seksualnie ujemnych, którzy mogą tylko obserwować – aż do współczesnej szalonej kariery kamer internetowych. Wszystko to splata się z opowieścią o „normalnych” mieszkańcach San Fernando Valley – amerykańskiej stolicy przemysłu porno. Rzeczywistość staje się pornografią, pornografia staje się wyznacznikiem rzeczywistości. Koło się zamyka i nie ma z niego ucieczki.

——————————————————————-

reżyseria // scenografia // tekst: Wojciech Faruga

muzyka // aranżacje: Mateusz Flis

choreografia: Dorota Furmaniuk // Mateusz Flis

asystenci reżysera: Tadeusz Kabicz // Weronika Komorowska

realizator światła : Przemko Janiszko

video: Tadeusz Kabicz

charakteryzacja // wykonanie sukni Elzy: Dominika Godziemba-Trytek

kierownik produkcji: Damian Kwiatkowski

 

obsada: Agata Darnowska // Mateusz Flis // Dorota Furmaniuk // Grzegorz Mroziński // Adrian Rux // Michał Szpak

——————————————————————-

Produkcja: Szkoła Aktorska Machulskich

——————————————————————-

czas trwania: około 110 min.

dla widzów powyżej 16 lat

Teaser: https://www.youtube.com/watch?v=8BzOMR9Ck8k

Koncert „Szczęście na Pradze” Olga Mysłowska i Komuna// Warszawa

Koncert Komuny// Warszawa i sopranistki Olga Mysłowska (Polpo Motel). W muzyce wykorzystano dźwięki miasta i wypowiedzi mieszkańców Pragi, które koncentrują się na poczuciu szczęścia i małych radościach prażan… Wyobraźmy sobie, że nie ma polityki dzielącej kraj, gentryfikacja nie dotyczy Pragi, a szczęśliwe zakończenia są (hipotetycznie) możliwe. Materiał dźwiękowy przygotowany we współpracy z Zofia Dworakowska i Dorota Porowska, na zamówienie Teatru Powszechnego (2016) w  ramach festiwalu Otwarta Ząbkowska.


WSTĘP WOLNY

Koncert jest częścią otwarcia inicjatywy sąsiedzkiej Centrum Lubelska, wspólfinansowanej ze środków Urzędu m.st. Warszawy.

lubelska_ogolna_grafika