Cecko/Garbaczewski: Miron BE. wideo fragmenty

fragmenty spektaklu MIRON BE, pokazywanego w komunie// warszawa 7.05.2011 w cyklu re// mixy. realizacja: Krzysztof Garbaczewski, Marcin Cecko i inni, obsada: Jacek Poniedziałek, Justyna Wasilewska, Krzysztof Garbaczewski, Marcin Cecko.

oraz fragment rozmowy z teatrologiem Mateuszem Kanabrodzkim o doświadczaniu Mirona Białoszewskiego

więcej o wydarzeniu tutaj

spektakl odbył się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
 

Cecko/Garbaczewski: MIRON BE

re// mix Cecko/Garbaczewski MIRON BE

7.05.2011, godz.19.30

Warszawa, ul. Lubelska 30/32

wstęp: wolny!

[zobacz, jak dojechać]

//

Kolejna realizacja w ramach cyklu RE// MIX, przygotowana przez głośny duet Marcin Cecko / Krzysztof Garbaczewski, autorów najnowszej, gorąco komentowanej premiery Nowego Teatru „Życie seksualne dzikich”. Pokazywany w komunie// warszawa remiks „Miron Be” stanowi początek prac nad ich nowym projektem teatralnym, którego bohaterem jest Miron Białoszewski.

//

realizacja: Krzysztof Garbaczewski, Marcin Cecko i inni
obsada: Jacek Poniedziałek, Paweł Smagała i inni
wideokomentarz: Mateusz Kanabrodzki

//

„Zaczęło się wszystko od mówienia. Tekst osiąga swoje pełne bycie, gdy jest mówiony na głos. To jedno moje kryterium, a drugie, że to, co ja piszę, jest związane jakoś z tym, co się dzieje dookoła, z językiem mówionym, łowionym. Szukam tych żywych docieków. Żeby robić literaturę, nie należy sięgać do literatury. Trzeba ją robić z czegoś żywszego i innego, właśnie z życia. Z życia i przeżycia. Idzie o to, żeby szło. Miało wzięcie. Działało. Żyło.

Z każdej codzienności robi się rzeczywistość, a więc autentyczność. Nawet jeżeli sztuczną. Zresztą ta sztuczność wyrabiała się przez całe wieki (miasta, cywilizacje, a więc sposoby przekazywania).  Czyli że narosła, rozpleniła się sztuczna natura. No i jest. W tym się rodzimy. I ja też. No i zaczyna się powoli demaskować. Wszystko. I siebie. Wszystko jest godne uwagi.

Staram się dawać w swoich wierszach wyraz nowym kategoriom doznań i pojęć. I to spotyka się często z niezrozumieniem. W moim przekonaniu właśnie wyrażanie nienazwanych uczuć jest celem poezji. Piszę o rzeczach bliskich.

A brzydkość? Nie idzie mi o brzydkość. A jakby nawet szło, to skoro ona zaczyna służyć, cieszyć, to prawie smakuje. Mówię «prawie», bo rozsmakowanie grozi estetyzacją. Tego nie chcę. Zamienianie w piękno zwyczajności. Właśnie do tego się dąży, tego się chce. Rozmaita brzydota kusi, i te schematy; to wszystko napisać, żeby okazało się zajmujące, jako coś właśnie ciekawego i ładnego, pięknego na swój sposób”.

Miron Be

remiks to pojęcie zapożyczone z muzyki: oznacza utwór powstały w wyniku przetworzenia innego utworu. Nie jest po prostu „interpretacją”, podaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy w nowej aranżacji. Choć może zawierać oryginalne fragmenty (tzw. sample), to są one jedynie cytatami. remiks jest utworem nowym, odnoszącym się treścią lub formą do pierwowzoru, dyskutującym z nim, nostalgicznie wspominającym lub na nowo odczytującym.

W cyklu re// mix 2011 remiksy to nowe interpretacje klasycznych dzieł, przede wszystkim z dziedziny teatru i tańca, a także literatury i filmu. Dzieła te, niektóre już lekko zapomniane, niegdyś zmieniły świadomość osób dziś zajmujących się „dziwnym” teatrem – interdyscyplinarnym, poszukującym, sytuującym się na pograniczu teatru wizualnego, performance art, sztuk plastycznych i działań społecznych. Tworzą swoisty kulturowy kanon, określają gust i styl, są autodefinicją własnych źródeł i inspiracji – punktami odniesienia. [pomysłodawca cyklu: Tomasz Plata]

 

re// mix 2010:

Wojtek Ziemilski: The Poor Theatre, Wooster Group

Łukasz Chotkowski: Tkacze, F. Castorf

Marcin Liber: Mtm/ La Fura Dels Baus. Remix z pamięci

komuna// warszawa: Kartagina, Akademia Ruchu.

 

re// mix 2011:

komuna// warszawa: Majakowski

Marcin Cecko i Krzysztof Garbaczewski: Białoszewski

Kaya Kołodziejczyk: Anne Teresa De Keersmaeker (już 21.05)

Weronika Pelczyńska: Akram Khan and Sidi Larbi, Zero degrees

Marcin Liber: David Bowie, Ziggy Stardust

Paweł Passini i neTTheatre: Tadeusz Kantor

Teatr Cinema: Pina Bausch

Krzysztof Skonieczny: Andrzej Żuławski, Na srebrnym globie


spektakl odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
 

 

komuna// warszawa w maju

7.05 sob

godz. 12.00 – ogród na Lubelskiej 30/32 – kontynuacja akcji artystycznej rewitalizacji kamienicy na Lubelskiej 30/32. Rok temu dzieki inicjatywie komuny// warszawa architekci ze slynnej niemieckiej pracowni architektonicznej OSA zbudowali „Platformę widokową” na Dworzec Warszawa Wschodnia. W maju rozpoczynamy kolejny etap: zazieleniania Platformy i podwórka. Projekt ogrodu: natalia kootstra/eufloria design

godz. 12.00 – 22.00 – instalacja Design/Gropius na otwarciu galerii BWA WARSZAWA (ul. Jakubowska 16, Saska Kępa)

godz. 19.30 – Cecko/Garbaczewski MIRON BE, kolejna realizacja w ramach cyklu RE// MIX, przygotowana przez Marcina Ceckę i Krzysztofa Garbaczewskiego, poświęcona Mironowi Białoszewskiemu

remiks to pojęcie zapożyczone z muzyki: oznacza utwór powstały w wyniku przetworzenia innego utworu. Nie jest po prostu „interpretacją”, podaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy w nowej aranżacji. Choć może zawierać oryginalne fragmenty (tzw. sample), to są one jedynie cytatami. remiks jest utworem nowym, odnoszącym się treścią lub formą do pierwowzoru, dyskutującym z nim, nostalgicznie wspominającym lub na nowo odczytującym.

W cyklu re// mix 2011 remiksy to nowe interpretacje klasycznych dzieł, przede wszystkim z dziedziny teatru i tańca, a także literatury i filmu. Dzieła te, niektóre już lekko zapomniane, niegdyś zmieniły świadomość osób dziś zajmujących się „dziwnym” teatrem – interdyscyplinarnym, poszukującym, sytuującym się na pograniczu teatru wizualnego, performance art, sztuk plastycznych i działań społecznych. Tworzą swoisty kulturowy kanon, określają gust i styl, są autodefinicją własnych źródeł i inspiracji – punktami odniesienia.
[pomysłodawca cyklu: Tomasz Plata]

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

15.05 nd

godz. 19.00 otwarcie cyklu HISTORIE ŚWIATA W MUZYCE

komuna// warszawa: Historia muzyki

komuna// warszawa w swoich działaniach teatralnych zawsze doceniała i wykorzystywała materię muzyczną. W spektaklach grana na żywo muzyka odgrywa wielką rolę dramaturgiczną. Członkinie i członkowie grupy tworzą muzyczną efemerydę Kosmos 1999, sporadycznie dającą niecodzienne koncerty, takie jak Symfonia kolejowa skomponowana na bazie rozkładu jazdy pociągów na dworcu Warszawa Wschodnia, która dała początek Operze kolejowej, stworzonej we współpracy z moskiewskim teatrem alternatywnym Liquid Theatre i zaprezentowanej w Moskwie na festiwalu Złota Maska w marcu 2011.

Historia muzyki to muzyczny esej na aktorów i instrumenty specjalnie zbudowane na potrzeby spektaklu – muzyka od szamanizmu do industrialnego noise’u…

Cykl „Historie świata w muzyce” to niezwykłe wydarzenia będące połączeniem performensu i koncertu muzyki współczesnej. Historie świata opowiadane językiem muzyki tworzą otwartą ramę do komponowania specyficznych form muzycznych. W 2011 roku swoje utwory i historie zaprezentują artyści z niezależnego środowiska muzycznego: Wojciech Kucharczyk (m.in. lider zespołu The Complainer & The Complainers), Tomasz Duda (m.in. Mitch & Mitch, Pink Freud, Baaba Kulka) i Anna Zaradny (kompozytorka i organizatorka festiwalu Musica Genera) oraz Kosmos 1999.

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

21.05 sob

godz. 19.30 KKK o ATDK

Kaya Kołodziejczyk – re// mix choreografii Anne Teresy De Keersmaeker (Rosas)

Kaya Kołodziejczyk jest absolwentką jednej z najsłynniejszych szkół tańca współczesnego P.A.R.T.S. w Brukseli, do 2009 była tancerką w zespole legendzie – Rosas. Tak bliskie i osobiste doświadczenie pozwoli na inne spojrzenie na Keersmaeker, ikonę choreografii.

=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-=-

spektakl odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego