Publikacja o najnowszych działaniach k// w

Zachęcamy do zapoznania się z publikacją komuny// warszawa pt. „TEKSTY 1” na temat najnowszych działań: cykli RE// MIX oraz  Historie świata w muzyce. W niej teksty teoretyczne, refleksje i dokumentacja. W książeczkę można zaopatrzyć się w siedzibie komuny// warszawa przy Lubelskiej 30/32 w Warszawie, księgarni Prospero w Instytucie Teatralnym oraz w księgarni Serenissima w Centrum Sztuki Współczesnej.

fragmenty:

REMIKSY. CZYM SĄ? DO CZEGO SŁUŻĄ?

Tomasz Plata

Pewnie można by spróbować dorobić do tego jakąś teorię. Samo pojęcie remiksu stwarza w tym względzie spore możliwości. Remiks jest przecież powtórzeniem uprzedniego oryginału, ale takim powtórzeniem, które wprowadza w oryginale zmiany, niekiedy daleko idące. Aż się prosi, by przywołać — powiedzmy — Deleuze’a z jego teoriami na temat powtórzenia i różnicy. Skojarzenie nie byłoby odkrywcze, ale chyba nośne i uzasadnione. Do Deleuze’a nawiązywały przecież — bezpośrednio lub pośrednio — całe zastępy performatywnych i teatralnych twórców zainteresowanych w ostatnich latach problemami tożsamości czy obecności, a zarazem korzystających ze strategii cytatu, kopii, przypisu. W ramach projektu RE// MIX — prowadzonego przez komunę// warszawa od dwóch sezonów — przypomnieliśmy niektórych z nich. Na przykład The Wooster Group, wzorcowych postmodernistów, którzy remiksowali na scenie bodaj wszystko: od Shakespeare’a do Grotowskiego. W komunie sami zostali zremiksowani — przez Wojtka Ziemilskiego w otwierającym cykl krótkim przedstawieniu Poor Theatre.

Jednak nie o teoretyzowanie w tym projekcie chodziło. Mam wrażenie, że w ogóle w komunie// warszawa nie idzie o teorię, lecz o praktykę. Komuna od dawna żyje zgodnie ze zdrowym marksistowskim przekonaniem, że bardziej liczy się baza niż nadbudowa, działanie niż jego racjonalizowanie. A przynajmniej: że teoria musi następować po praktyce, nigdy odwrotnie. Również pomysł cyklu RE// MIX wynikał z chęci rozwiązania bardzo praktycznego kłopotu. Wyjściowe pytanie brzmiało: jak sprawić, by najciekawsi młodzi polscy artyści działający na styku teatru, sztuk wizualnych, performance artu oraz aktywizmu społecznego mogli spotkać się w jednej przestrzeni i zacząć wspólnie pracować? Mówiąc buńczucznie: chodziło o uformowanie środowiska. Czy raczej o stwierdzenie, że środowisko już istnieje, choć może wciąż niedostatecznie zauważone.

Kilkunastu twórców otrzymało zatem od komuny propozycję: przygotujcie w naszej sali krótką sceniczną formę, w której odniesiecie się do szczególnie ważnego dla was spektaklu z przeszłości. Na początku zarówno zapraszanych gości, jak i „remiksowane” przedstawienia wybieraliśmy wspólnie, tak by ułożyły się w rodzaj słownika czy pamiętnika. To miała być lista wyjątkowych teatralnych doświadczeń, nie bardzo odległych w czasie, nie zawsze uznanych za ważne przez szeroką widownię, lecz doskonale przez nas zapamiętanych i jakoś określających wrażliwość powstającego środowiska. Innymi słowy — to miał być zestaw punktów odniesienia. Od razu wiedzieliśmy, że muszą się wśród nich znaleźć The Wooster Group, Akademia Ruchu, La Fura dels Baus, Anne Teresa de Keersmaeker, Pina Bausch. Na kartce zapisaliśmy sobie także nazwiska Xaviera Le Roya, Tima Etchellsa z Forced Entertainment, Jérôme’a Bela. Z czasem tych ostatnich zastąpili znani nam z bliższych kontekstów Miron Białoszewski oraz Tadeusz Kantor. Program został uzupełniony również o wątek muzyczny.

Czy projekt się udał? Czy odkrył potencjał nowego środowiska? Czy okazał się naprawdę praktyczny? Nie mam jasności, może przedwcześnie oceniać. Na pewno przyniósł parę wymiernych korzyści, np. znajomość komuny z Ziemilskim, co zaowocowało świetną Mapą. Z drugiej strony — paradoksalnie — ujawnił sporo bardzo teoretycznych pytań. Czy można budować środowisko wokół wyborów czysto estetycznych? Czy kilku artystów przyznających się do fascynacji dokonaniami Forced Entertainment albo Xaviera Le Roya rzeczywiście ma ze sobą cokolwiek wspólnego? Czy nie ma ryzyka, że jeśli pogrzebie się głębiej, okaże się, iż dużo więcej ich dzieli, niż łączy? Czy do stworzenia środowiska nie trzeba czegoś jeszcze: wspólnoty poglądów w sprawach nie tylko estetycznych, lecz również politycznych, społecznych, ogólno¬ludzkich?

Jak zostało powiedziane, doskonale mieści się w logice komuny fakt, że podobne pytania pojawiły się po działaniu, a nie przed nim. Coś zostało zrobione — kilkanaście krótkich spektakli i zdarzeń autorstwa m.in. Ziemilskiego, Łukasza Chotkowskiego, Marcina Libra, komuny// warszawa, Marcina Cecki i Krzysztofa Garbaczewskiego, Kai Kołodziejczyk, Pawła Passiniego, do tego niebawem kolejne. Teraz nadszedł chyba czas, aby coś na ten temat zostało pomyślane. Nie pierwszy raz w historii komuny podstawową motywacją do pracy stała się chęć działania wspólnego, grupowego. Nie pierwszy raz w historii komuny doświadczenie takie zmusza do dalszego myślenia, drążenia, teoretyzowania.

//

projekt został zrealizowany dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego

 

„Znak. Terytorium” w podróży po Pradze

16.07-20.07 (piątek-wtorek), dawny Instytut Weterynarii SGGW, ul. Grochowska 272

Jarosław Fliciński jest jednym z najwybitniejszych polskich malarzy abstrakcyjnych. Zwykle ingeruje swoim malarstwem w zastaną tkankę architektoniczną, dopisując zarazem kolejny rozdział w historii gatunku site specific. Jego nowy projekt to subtelne odwrócenie perspektywy. W ramach programu PERFORM artysta zaprojektował specjalny baner, który nie będzie przypisany do jednego miejsca: w najbliższych miesiącach pojawi się w różnych przestrzeniach publicznych stolicy – często z zaskoczenia, bez uprzednich zapowiedzi, na chwilę, na zasadach partyzanckich. Będzie to próba sprawdzenia, w jaki sposób abstrakcyjny znak może odmieniać sferę wspólną – zaznaczać w niej obecność twórcy, wpływać na społeczne status quo. Tym razem baner Flicińskiego zawisł w zabytkowym budynku dawnego Instytutu Weterynarii SGGW. Kolejne etapy podróży dokumentuje na zdjęciach Kuba Dąbrowski. akcja zdrealizowana w ramach projektu Perform


PERFORM to zainicjowane przez komunę/warszawa spotkanie najciekawszych rodzimych twórców pracujących na granicach teatru wizualnego, tańca współczesnego, performance art, działań prospołecznych realizowanych w polu sztuki. Program realizowany jest w czterech cyklach: „Biografie i autobiografie”, „Remiksy”, „Akcje afirmatywne”, „Wolność w Warszawie: wykłady”. więcej o projekcie PERFORM. filmowa relacja z otwarcia Cykl PERFORM to współprodukcja Komuny/Warszawa i Teatru Studio w Warszawie. Partnerem projektu jest także Teatr Polski z Bydgoszczy. Kurator projektu: Tomasz Plata tel. 886357564

Komuna/Warszawa tel. 501283421

partner:

projekt powstaje dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna”:

patroni:


„Znak. Terytorium” Jarosława Flicińskiego w siłowni Błyskawica

8.05-10.05 (sobota-poniedziałek), siłownia Błyskawica, ul. 11 Listopada 7

W ramach projektu PERFORM

Jarosław Fliciński jest jednym z najwybitniejszych polskich malarzy abstrakcyjnych. Zwykle ingeruje swoim malarstwem w zastaną tkankę architektoniczną, dopisując zarazem kolejny rozdział w historii gatunku site specific. Jego nowy projekt to subtelne odwrócenie perspektywy. W ramach programu PERFORM artysta zaprojektował specjalny baner, który nie będzie przypisany do jednego miejsca: w najbliższych miesiącach pojawi się w różnych przestrzeniach publicznych stolicy – często z zaskoczenia, bez uprzednich zapowiedzi, na chwilę, na zasadach partyzanckich. Będzie to próba sprawdzenia, w jaki sposób abstrakcyjny znak może odmieniać sferę wspólną – zaznaczać w niej obecność twórcy, wpływać na społeczne status quo.

Tym razem baner Flicińskiego zawiśnie w sali siłowni Błyskawica (ponoć najstarszej siłowni na warszawskiej Pradze) i przez trzy dni będzie towarzyszył trenującym tam zawodnikom. Widzowie z zewnątrz mogą obejrzeć baner bez konieczności wykupywania biletu na siłownię.

NA ZDJĘCIU: Premierowy pokaz projektu „Znak. Terytorium”, komuna/warszawa, 28.03.2010, fot. Kuba Dąbrowski.


PERFORM to zainicjowane przez komunę/warszawa spotkanie najciekawszych rodzimych twórców pracujących na granicach teatru wizualnego, tańca współczesnego, performance art, działań prospołecznych realizowanych w polu sztuki. Program realizowany jest w czterech cyklach: „Biografie i autobiografie”, „Remiksy”, „Akcje afirmatywne”, „Wolność w Warszawie: wykłady”.

więcej o projekcie PERFORM. filmowa relacja z otwarcia

Cykl PERFORM to współprodukcja Komuny/Warszawa i Teatru Studio w Warszawie.

Partnerem projektu jest także Teatr Polski z Bydgoszczy.

Kurator projektu: Tomasz Plata

tel. 886357564

Komuna/Warszawa

tel. 501283421

partner:

projekt powstaje dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna”:

patroni:

zaopatrzenie:

Maj w komunie/warszawa

KOMUNA/WARSZAWA i SCENA WYSOKIEGO RYZYKA TEATRU STUDIO

zapraszają na majowe wydarzenia programu

PERFORM

7.

komuna/warszawa, „Księga wynalazków”

niedziela, 16.05, godz. 20.00, sala komuny/warszawa, ul. Lubelska 30/32, w ramach cyklu „Biografie i autobiografie”

Kolejna wersja najnowszego spektaklu komuny. Podwójna historia legendarnego architekta-futurysty Buckminstera Fullera oraz Yongle’a, chińskiego cesarza z Dynastii Ming. Pierwszy żył utopią nieustannego technologicznego postępu, drugi kazał spalić własną flotę i porzucił marzenie o podboju świata, bo wszelkie zmiany kojarzył z zagrożeniem. Metaforyczna opowieść o zmianie i strachu przed nią, przedstawiona w tradycyjnym dla komuny języku teatru wizualnego. Spektakl będzie rozwijany przez cały sezon jako work in progress, w efekcie sam stanie się eksperymentem poddawanym nieustannym zmianom.

wstęp wolny

8.

Łukasz Chotkowski „Tkacze: Remiks”

sobota, 22.05, godz. 20.00, sala komuny/warszawa, ul. Lubelska 30/32, w ramach cyklu „Remiksy”

„Tkacze” Hauptmanna w reżyserii Franka Castorfa byli na przełomie tysiącleci jednym z tych niemieckich przedstawień, dzięki którym polski teatr na nowo dowiadywał się, czym może być społeczne zaangażowanie demonstrowane na scenie. Przewrotne, bezwzględne wobec wszystkich ukazywanych bohaterów politycznego konfliktu, podważające prostą lewicową wiarę w rewolucję – było dzieło Castorfa zarazem wyrazem przywiązania do wywrotowej ironii, antysystemowych gestów sztuki. Łukasz Chotkowski, dramaturg Teatru Polskiego w Bydgoszczy, współpracownik Mai Kleczewskiej, od niedawna także samodzielny reżyser, sprawdzi mit „Tkaczy” w rozbudowanej, dwukanałowej pracy wideo przygotowanej na ulicach Berlina i Warszawy. Czy uda się ponownie wygłosić fragmenty „Tkaczy” ze sceny Volskbühne (miejsce premiery oryginału) oraz Teatru Polskiego w Warszawie (gdzie przed kilku laty pokazano spektakl Castorfa)? Czy głos robotnika naprawdę wybrzmi w tych miejscach?
Czy robotnik zaangażowany przez aktorów do wygłoszenia tekstu, zidentyfikuje się ze słowami Hauptmanna?
Czy subwersywny gest będzie jedynie ironicznym odniesieniem się do pierwowzoru, czy nabierze też innych znaczeń?
reżyseria: Łukasz Chotkowski, współpraca: Agata Skwarczyńska, zdjęcia: Magda Mosiewicz udział biorą m.in.: Dominika Biernat, Sebastian Pawlak.

wstęp wolny

9.

Kuba Dąbrowski/Pustki „Accidents Will Happen: Foto Koncert”

niedziela, 30.05, godz. 20.00, sala komuny/warszawa, ul. Lubelska 30/32, w ramach cyklu „Biografie i autobiografie”

Kuba Dąbrowski, bodaj najciekawszy fotograf młodszego pokolenia, pracujący m.in. dla „Przekroju” i „Exclusiva”, przez kilka lat prowadził autorski fotoblog „Accidents Will Happen”. Obrazki z życia codziennego własnego oraz przyjaciół, oniryczne sceny przyrody, miejskie ulice, nocne przyjemności, muzyka, sztuka, telewizor, koszykówka – to wszystko regularnie wracało w pracach Kuby. Teraz z tych kilku tysięcy zdjęć Dąbrowski wybierze kilkaset najlepszych i ułoży je tak, aby stworzyły coś na kształt serii teledysków. Muzykę na żywo – w programie przygotowanym specjalnie na tę okazję – zagrają Pustki, zespół-instytucja polskiego offu. To będzie kilkanaście improwizacji zbudowanych wokół tematów znanych alternatywnych hitów. Znając Kubę, powinniśmy się spodziewać, że przynajmniej jedna piosenka będzie pochodzić z repertuaru The Smiths.

wstęp wolny


Ponadto w maju kontynuacje projektów prowadzonych w ramach Akcji afirmatywnych, m.in.:

„Znak. Terytorium” Jarosława Flicińskiego

Jarosław Fliciński jest jednym z najwybitniejszych polskich malarzy abstrakcyjnych. Zwykle ingeruje swoim malarstwem w zastaną tkankę architektoniczną, dopisując zarazem kolejny rozdział w historii gatunku site specific. Jego nowy projekt to subtelne odwrócenie perspektywy. W ramach programu PERFORM artysta zaprojektował specjalny baner, który nie będzie przypisany do jednego miejsca: w najbliższych miesiącach pojawi się w różnych przestrzeniach publicznych stolicy – często z zaskoczenia, bez uprzednich zapowiedzi, na chwilę, na zasadach partyzanckich. Będzie to próba sprawdzenia, w jaki sposób abstrakcyjny znak może odmieniać sferę wspólną – zaznaczać w niej obecność twórcy, wpływać na społeczne status quo.

Dodatkowe informacje wkrótce.


PERFORM to zainicjowane przez komunę/warszawa spotkanie najciekawszych rodzimych twórców pracujących na granicach teatru wizualnego, tańca współczesnego, performance art, działań prospołecznych realizowanych w polu sztuki. Program realizowany jest w czterech cyklach: „Biografie i autobiografie”, „Remiksy”, „Akcje afirmatywne”, „Wolność w Warszawie: wykłady”.

więcej o projekcie PERFORM. filmowa relacja z otwarcia

Cykl PERFORM to współprodukcja Komuny/Warszawa i Teatru Studio w Warszawie.

Partnerem projektu jest także Teatr Polski z Bydgoszczy.

Kurator projektu: Tomasz Plata

tel. 886357564

Komuna/Warszawa

tel. 501283421

partner:

projekt powstaje dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna”:

patroni:

zaopatrzenie:


Perform 2. Park Rzeźby, 27.03.2010 – ważny komunikat!

W związku z przewidywaną awarią pogody, musimy zmienić nasze piknikowe plany wobec Parku Rzeźby na Bródnie.

Zapraszamy Państwa do suchej, przyjaznej i ciepłej przestrzeni Deficyt.baru (Lubelska 30/32), 27.03.2010 [sobota] o godzinie 19.00 na pokaz filmu z wizji lokalnej w Parku Rzeźby oraz spotkanie-dyskusje o strategiach sztuki w przestrzeniach publicznych. Spotkanie poprowadzi Kaja Pawełek.

W niedzielę zapraszamy na wernisaż nowego projektu Jarosława Flicińskiego „Znak. Terytorium” i pokaz filmu „Przyczepa” Włodka Filipka i formacji Wunderteam.

więcej szczegółów o imprezach tu

.