koncert: Tomasz Duda „Zwój”

komuna// warszawa zaprasza na kolejną odsłonę cyklu muzycznego HISTORIE ŚWIATA W MUZYCE

Tomasz Duda „Zwój”

//

sobota, 09.07, godz. 19.30

ul. Lubelska 30/32

Warszawa

bilety 10 zł

[zobacz, jak dojechać]

//

Róża wiatrów wskazuje zwrotnik koziorożca na północ od ślepej kiszki. Policzone słoje drzewa zachęciły do kroków eliminujących. Selekcja rozpoczęła się w umyśle poszukiwacza skarbów. Zwrotnik raka odnaleziony przez recycling.  Turkot myśli, chwasty, kwietnik – warkocz miejski zaciskają swe zakusy. Element suchej matrycy, pozwala roztopić mit dziejów, roztrzaskać go na małe szkiełka. Topografia dźwięków  błądzi po bezdrożach. Saksofon wynurza się z chaosu, pokazując boczne ścieżki, tajemne czarne szlaki. Szczypce saksofonu, radosnej piszczałki, zaciskają się na lepkich od mrużenia powiekach.  Zwinięty w trąbkę kawałek papieru – prototyp kalejdoskopu, lunety i tuby ukazuje uniwersalny charakter zwoju…

Audioprzestrzeń, imitując kosmiczny wybuch, oddali się w stronę  minimalistycznych, oszczędnych, kontemplacyjnych manifestacji. Anatomia dźwięku szukając oddechu, zwinie się do pustostanów, do wytchnienia. Saksofon zmierzy się z chaosem, aby odnaleźć element pierwotny, dotrzeć do rdzenia. Dźwięk instrumentu będzie drążył dzieje. Wybierając coraz  trudniejsze rozwiązania, osiądzie na rubieżach cywilizacji i opowie swoją historię. Nie wartościując postępu czy regresu, pójdzie własną drogą, zwijając się coraz prężniej. Nabierając sił, wypełni przestrzeń trzema kropkami.

//

Tomasz Duda – klasycznie wykształcony saksofonista (absolwent krakowskiej Akademii Muzycznej). Na co dzień współpracuje z wieloma znanymi zespołami i muzykami: Pink Freud, Baaba, Tołhaje, Mitch And Mitch, Macio Moretti, Arszyn, Tadeusz Sudnik, Ania Dąbrowska i wiele innych. Na koncie ma niezliczoną liczbę koncertów w Polsce, Europie i Ameryce Południowej, a także ogromną ilość nagrań studyjnych – począwszy od sesji płytowych przez muzykę użytkową aż do muzyki teatralnej oraz licznych projektów eksperymentalnych. Jako instrumentalista ma wyjątkowo szerokie pole działalności muzycznej: od klasyki, przez jazz, rock, muzykę pop aż po projekty eksperymentalne oraz poszukujące i niedające się jednoznacznie zaszufladkować.

//

Powstałe w ramach cyklu HISTORIE ŚWIATA W MUZYCE wydarzenia to performensy muzyczne: coś więcej niż koncert i coś innego niż spektakl teatralny. Projekt jest polem doświadczalnym badania narracyjnych możliwości muzyki. Nie myślimy o formach operowych i muzyce programowej w XIX wiecznym stylu. Grono zaproszonych do cyklu gości gwarantuje różne punkty widzenia na współczesną muzykę i możliwości jej transformacji w kierunku opowieści.

W 2011 roku swoje utwory i historie zaprezentują artyści z niezależnego środowiska muzycznego:

Wojciech Kucharczyk (The Complainer) – 19.06
Julia Kubica / komuna// warszawa / Michał Libera – 25.06
Tomasz Duda (mitch & mitch, Pink Freud, Baaba Kulka) – 09.07
Anna Zaradny (artystka dźwiękowa i wizualna, kuratorka musica Genera) – 10.2011

//

koncert odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna”:

 

Paweł Passini: KUKŁA – Kantor//RE//MIX

 

Paweł Passini: KUKŁA – Kantor//RE//MIX

niedziela, 3.07, g.19

Warszawa, ul. Lubelska 30/32

bilety: 10 zł

//

[zobacz, jak dojechać]

//

reżyseria: Paweł Passini

realizacja: neTTheatre i przyjaciele

przestrzeń: „pokoik wybraźni”

muzyka: (Y)

//

Pałuby, kukły, łątki.

Golemy, manekiny, chochoły.

Utajone, sekretne życie form człekokształtnych

i ich nadludzkie pożądanie duszy.

W ten sposób z kantorowskiego kosmosu wyłania się zjawisko śmierci, a właściwie sfera śmierci – jak to nazywa sam Kantor – i jej nieoczekiwane sąsiedztwo, jakim jest dzieciństwo. To ostatnie rozumiem nie tylko jako czas historyczny, element przeszłości, ale przede wszystkim jako kondycję ludzką – afirmatywny i naiwny stosunek do świata, obcowanie z wyobrażonym na równi z rzeczywistym, swobodną i nieograniczoną kreację, a także incydenty wymykania się jej tworów spod kontroli; radość i strach, euforię i rozpacz – wszystkie przelotne i niepohamowane.

Tu rodzi się i umiera teatr. W tych rejonach spełnia się i niknie.

W najwyższym punkcie swej maestrii aktorstwo od czasu wykreślenia na piasku konturów pierwszej sceny niezmiennie wymaga nadludzkiej odwagi, żarliwej ciekawości i głodu spotkania Innego.

I o tym właśnie nasz dada-poemat będzie tego wieczoru, a także o tym, kto się urodził za późno, kto za wcześnie, a kto się nie urodził wcale.

Obecność i recepcja pracy Tadeusza Kantora w Polsce dotyczy niemal wyłącznie jego prac plastycznych i spektakli. W przypadku tych ostatnich możemy dziś mówić jedynie o ich telewizyjnych i filmowych rejestracjach, w pewnym stopniu również o dokumentacji fotograficznej. Trzeba jednak pamiętać, że Kantor stworzył niezwykle bogaty i ciekawy kosmos tekstów, w którym wokół każdego spektaklu – poczynając od scenariusza, przez zapis partytury, aż po refleksję wywołaną przez kolejne pokazy/odsłony, w których przecież miał bezpośredni udział – powstają fascynujące światy skupione wokół tematu lub „pierwszej przyczyny” przedstawienia. Trudno dziś rozstrzygać, co było pierwsze i stanowiło podstawę dla powstania reszty: tekst czy spektakl. Warto jednak pamiętać, że zarówno forma manifestu (choćby w świetle artystycznych powinowactw z surrealistami), jak również forma dziennika (co szczególnie istotne przez pryzmat zainteresowania dzieciństwem, pamięcią i obecnością przeszłości) to kluczowe odniesienia w twórczości Kantora.

//

Paweł Passini – absolwent Wydziału Reżyserii warszawskiej Akademii Teatralnej. Laureat wielu prestiżowych nagród (m.in. Grand Prix Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy). Wspólnie ze Stowarzyszeniem Teatralnym Chorea stworzył pierwszy w Europie teatr internetowy neTTheatre. Nominowany do Paszportu Polityki w 2008 roku. Reżyser m.in. „Turandot”, „Alicji w Krainie Czarów”, „Ifigenii w Aulidzie”, „Artaud. Sobowtór i jego teatr”.

//

remiks to pojęcie zapożyczone z muzyki: oznacza utwór powstały w wyniku przetworzenia innego utworu. Nie jest po prostu „interpretacją”, podaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy w nowej aranżacji. Choć może zawierać oryginalne fragmenty (tzw. sample), to są one jedynie cytatami. remiks jest utworem nowym, odnoszącym się treścią lub formą do pierwowzoru, dyskutującym z nim, nostalgicznie wspominającym lub na nowo odczytującym.

W cyklu re// mix 2011 remiksy to nowe interpretacje klasycznych dzieł, przede wszystkim z dziedziny teatru i tańca, a także literatury i filmu. Dzieła te, niektóre już lekko zapomniane, niegdyś zmieniły świadomość osób dziś zajmujących się „dziwnym” teatrem – interdyscyplinarnym, poszukującym, sytuującym się na pograniczu teatru wizualnego, performance art, sztuk plastycznych i działań społecznych. Tworzą swoisty kulturowy kanon, określają gust i styl, są autodefinicją własnych źródeł i inspiracji – punktami odniesienia. [pomysłodawca cyklu: Tomasz Plata]

//

re// mix 2010:

Wojtek Ziemilski: The Poor Theatre, Wooster Group

Łukasz Chotkowski: Tkacze, F. Castorf

Marcin Liber: Mtm/ La Fura Dels Baus. Remix z pamięci

komuna// warszawa: Kartagina, Akademia Ruchu.

//

re// mix 2011:

komuna// warszawa: Majakowski

Marcin Cecko i Krzysztof Garbaczewski: Białoszewski

Kaya Kołodziejczyk: Anne Teresa De Keersmaeker

Paweł Passini i neTTheatre: Tadeusz Kantor

Weronika Pelczyńska: Akram Khan and Sidi Larbi, Zero degrees

Marcin Liber: David Bowie, Ziggy Stardust

Teatr Cinema: Pina Bausch

Krzysztof Skonieczny: Andrzej Żuławski, Na srebrnym globie

//

spektakl odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
 

 

Wojciech Kucharczyk: HISTORIA KOLONIALIZMU / tropical update

zapraszamy na koncert performatywny, cyklu HISTORIE ŚWIATA W MUZYCE w muzyce cz. 2

WOJCIECH KUCHARCZYK: HISTORIA KOLONIALIZMU / tropical update

//

19.06 nd

godz. 19.00

Warszawa, ul. Lubelska 30/32

bilety: 10 zł

[zobacz, jak dojechać]

//

Gdy ruszam w podroż, staję przed czarną dziurą. Na pewno jest to inny rodzaj czarnej dziury niż ta, w którą ruszył chociażby Kolumb. Postrzeganie świata zmieniło się bardzo, nawet nie potrafimy sobie wyobrazić jak przeogromnie. Pod wieloma aspektami jesteśmy zupełnie innymi ludźmi. Jednak tak jak wtedy wymyślamy nowe potrzeby, które zmuszają nas do kolejnych prób zdobycia na własność odległej krainy. Z mozołem budujemy jeszcze nowsze, jeszcze głębsze czarne dziury. Jako narody, grupy, masy i jako jednostki.

Gdybym żył w tak zwanych dawnych czasach, pewnie prędzej czy później zamustrowałbym się na statek płynący w nieznane, żeby na własne oczy zobaczyć, jak to jest być gdzieś indziej, i zatknąć tam własną flagę. Ale czy od razu mógłbym nazwać siebie kolonizatorem? Czy ludzie, których bym spotkał, mogliby zostać moimi przyjaciółmi, czy też automatycznie staliby się niewolnikami pracującymi na moją korzyść?

W „Historii kolonializmu” chcę dotknąć tych trudnych pytań, w kontekście mojej działalności pewnie nieco zbyt politycznych. Ale raczej skupię się na tym, co prywatnie czuję do świata, do wymieszania biorącego swój początek w kolonizacji. Mam na myśli ten rodzaj kolonizacji, który zaczął się od odkrycia Ameryki, od momentu, kiedy świat zaczął się dość szybko kurczyć. Wymieszanie mi się podoba i uważam, że dzięki niemu świat jeszcze ciągle się kręci.

Moim punktem wyjścia jest muzyka. Od zawsze czułem pociąg do muzyki „tropikalnej” i „egzotycznej”, który po pewnym czasie przekształcił się w zainteresowanie całościową kulturą zza mórz i oceanów.

Teraz nie interesuje mnie już egzotyka, tylko życie. Więc jeśli występuję w charakterze kolonizatora, to jest to opcja bardzo „soft”. Nigdy też nie czuję się turystą, moim ideałem jest wtopienie się w lokalność, choć to dość trudne do wykonania. Więc staram się grać muzykę, nie kalkulując za bardzo, raczej szukając tego, co tkwi we mnie tak długo, że już nie może być nazwane inspiracją, tylko własnością, co już nie jest kolonizacją, tylko sprawą lokalną. Moment zacierania się granicy jest chyba najbardziej interesujący.

Lubię też słuchać innych, bardzo często widzę wtedy swoje poglądy w innym świetle, uczę się i badam. Postanowiłem więc zacytować wypowiedzi ludzi, którzy są potomkami kolonizatorów i kolonizowanych, bo tak jakoś zabawnie się w dzisiejszym świecie może składać, że moje muzyczne przygody trafiają w różne części świata, które kiedyś były koloniami w słownikowym znaczeniu tego słowa. Kolonizatorzy, skolonizowani, przyjaciele.

Walenie w bębny, które raz były instrumentami świętymi, kiedy indziej wyklętymi, śpiew, który potrafi pokazać blaski i mroki ludzkiej duszy, słowa, które tak często mylą się, tworzą delty znaczeń, namorzyny metafor, zdarza się, że także wodospad sensu. Obraz, który mami i przyciąga, odpycha, a nawet czyni obojętnym. Światło ― inne zimą, lepsze tropikalnym latem, zabijające mrok, ale czasem wypalające oczy. Ptaki z dalekiego lasu krzyczące o jeszcze więcej życia i miejsca oraz takie, które wołają tylko dla zabawy. Przestrzeń, która to wszystko z wielkim trudem próbuje zawrzeć w sobie, zupełnie antygeometryczne rośliny, które zawsze gnają przed siebie. Tajemnice, których wyjawić się nie da, ale które każdą podróż czynią specjalną, czasem nawet pozwalają z czarnej dziury wrócić. Chociaż czy powrót z czarnej dziury jest w ogóle możliwy? Nawet jeśli, to przecież po powrocie jesteśmy już odmienieni. Czyli wracamy do siebie?

A może jest to po prostu opowieść o tym, że cały czas idzie się przed siebie?

//

technicznie:
muzyka wykonywana na żywo bazująca na dużej liczbie instrumentów perkusyjnych;
druga ścieżka dźwiękowa otaczająca ze wszystkich stron;
„listy za oceanu” na ekranie; trochę wideo, trochę projekcja, trochę tekst;
autor opowiadający, pokazujący, śpiewający, prezentujący i starający się wymknąć prostemu szufladkowaniu;
no i kolonizowanie publiczności. interaktywne.

Wojciech Kucharczyk, czerwiec 2011

//

Bio:

Wojciech Kucharczyk, znany też jako The Complainer ― niepokorny muzyk, podróżnik i thesigner (nie mylić z „dizajner”). Działa aktywnie od wielu lat, efektywnie łamiąc granice i podziały w sztuce i tym podobnych. Ma na koncie kilkadziesiąt płyt, wiele wystaw, książki, albumy i wiele zrealizowanych i niezrealizowanych projektów graficznych lub innych wizualnych. Znany jest w PL i w dalekich stronach ― koncertował od Moskwy, Mińska i Tel Awiwu przez Paryż i Londyn aż po Nowy Jork, Miami i Mexico City. Mieszka w Skoczowie, małym mieście.

W latach 1995―2008 prowadził wydawnictwo Mik.Musik.!

Najbardziej znane muzyczne zespoły i projekty to Mołr Drammaz, Retro*Sex*Galaxy, Pathman, Go Underground To See More Animals, HWDJazz, The Complainer. Szykuje nowe. Chce zamieszkać gdzieś daleko, gdzie jest zawsze ciepło. Mocno nie lubi zimy. Lubi Słońce.

http://www.mikmusik.org
http://www.thecomplainer.mikmusik.org
http://www.wwwwww.mikmusik.org
http://www.facebook.com/thecomplainer
http://www.facebook.com/mik.archives

//

Powstałe w ramach cyklu HISTORIE ŚWIATA W MUZYCE wydarzenia to performensy muzyczne: coś więcej niż koncert i coś innego niż spektakl teatralny. Projekt jest polem doświadczalnym badania narracyjnych możliwości muzyki. Nie myślimy o formach operowych i muzyce programowej w XIX wiecznym stylu. Grono zaproszonych do cyklu gości gwarantuje różne punkty widzenia na współczesną muzykę i możliwości jej transformacji w kierunku opowieści.

W 2011 roku swoje utwory i historie zaprezentują artyści z niezależnego środowiska muzycznego:

Wojciech Kucharczyk (The Complainer) – 19.06
Julia Kubica / komuna// warszawa / Michał Libera – 25.06
Tomasz Duda (mitch & mitch, Pink Freud, Baaba Kulka) – 16.07
Anna Zaradny (artystka dźwiękowa i wizualna, kuratorka musica Genera) – 10.2011

//

koncert odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna”:

Kaya Kołodziejczyk: KK o ATDK

Kaya Kołodziejczyk RE// MIX Anne Teresa De Keersmaeker

sobota, 21.05.2011, g. 19.30

wstęp: 10 zł; studenci: wstęp wolny!

Warszawa, ul. Lubelska 30/32

[zobacz, jak dojechać]

//

Remiks choreografii Anne Teresy De Keersmaeker ze belgijskiej grupy Rosas. Kaya Kołodziejczyk jest absolwentką jednej z najsłynniejszych szkół tańca współczesnego P.A.R.T.S., do 2009 była tancerką w zespole legendzie – Rosas. Tak bliskie i osobiste dośwadczenie pozwoli na inne spojrzenie na Keersmaeker, ikonę choreografii.

więcej info o Anne Teresa De Keersmaeker i Rosas: homewikiwideo

Obsada: Karol Tymiński, Ramona Nagabczyńska, Ilona Gumowska, Radosław Grzanka, Mariusz Marciniak, Aleksandra Borys, Kamil Wawrzuta, Maciej Beczek oraz Daniel Radtke

//

po spektaklu wykład o ATDK i Rosas: Janusz Marek

//

Przepis na RE// MIX

Składniki :

– ciąg liczb naturalnych 0, 1, 1, 2, 3, 5, 8, 13, 21, 34, 55

– ośmioro wykonawców

– dużo taśmy izolacyjnej w różnych kolorach

– jeden zdolny artysta muzyk

– kilka monitorów

– czas płynący od tyłu

– oświetlenie wnętrza

– buty

– krzesła

– publiczność

– trochę struktury ruchu

– sporo minimalizmu

– chaos

– cisza

 

Jak zrobić remiks o twórczości osoby, którą znamy, ale której przez tyle lat w ogóle nie poznaliśmy?

Jak przekazać innym język, który przyswoiłam sobie w mojej pracy ze sztukami performatywnymi i tańcem współczesnym?

Jak uporządkować zamieszanie?

 

Pracę z zespołem Rosas rozpoczęłam w sezonie 2003/2004. Zaczęło się od przedstawienia Rain, a skończyło na Steve Reich Evening.

Repertuar:

Rosas danst Rosas

Rain

Bitches Brew/Tacoma Narrows

Raga for the Rainy Season/A Love Supreme

Bartók/Beethoven/Schönberg Repertory Evening II

D’un soir un jour

Steve Reich Evening

//

Podziękowania dla Pana Janusza Marka za zorganizowanie przesłuchania do szkoły P.A.R.T.S. w CSW wiosną 2000 roku.

//

remiks to pojęcie zapożyczone z muzyki: oznacza utwór powstały w wyniku przetworzenia innego utworu. Nie jest po prostu „interpretacją”, podaniem oryginału nowymi środkami wyrazu czy w nowej aranżacji. Choć może zawierać oryginalne fragmenty (tzw. sample), to są one jedynie cytatami. remiks jest utworem nowym, odnoszącym się treścią lub formą do pierwowzoru, dyskutującym z nim, nostalgicznie wspominającym lub na nowo odczytującym.

W cyklu re// mix 2011 remiksy to nowe interpretacje klasycznych dzieł, przede wszystkim z dziedziny teatru i tańca, a także literatury i filmu. Dzieła te, niektóre już lekko zapomniane, niegdyś zmieniły świadomość osób dziś zajmujących się „dziwnym” teatrem – interdyscyplinarnym, poszukującym, sytuującym się na pograniczu teatru wizualnego, performance art, sztuk plastycznych i działań społecznych. Tworzą swoisty kulturowy kanon, określają gust i styl, są autodefinicją własnych źródeł i inspiracji – punktami odniesienia. [pomysłodawca cyklu: Tomasz Plata]

 

re// mix 2010:

Wojtek Ziemilski: The Poor Theatre, Wooster Group

Łukasz Chotkowski: Tkacze, F. Castorf

Marcin Liber: Mtm/ La Fura Dels Baus. Remix z pamięci

komuna// warszawa: Kartagina, Akademia Ruchu.

 

re// mix 2011:

komuna// warszawa: Majakowski

Marcin Cecko i Krzysztof Garbaczewski: Białoszewski

→Kaya Kołodziejczyk: Anne Teresa De Keersmaeker

Weronika Pelczyńska: Akram Khan and Sidi Larbi, Zero degrees

Marcin Liber: David Bowie, Ziggy Stardust

Paweł Passini i neTTheatre: Tadeusz Kantor

Teatr Cinema: Pina Bausch

Krzysztof Skonieczny: Andrzej Żuławski, Na srebrnym globie


spektakl odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna” oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego
 

 

komuna// warszawa: Historia muzyki

komuna// warszawa: Historia muzyki

otwarcie nowego cyklu HISTORIE ŚWIATA W MUZYCE

//

15.05 nd

godz. 19.00

Warszawa, ul. Lubelska 30/32

[zobacz, jak dojechać]

//

komuna// warszawa w swoich działaniach teatralnych zawsze doceniała i wykorzystywała materię muzyczną. W spektaklach grana na żywo muzyka odgrywa wielką rolę dramaturgiczną. Członkinie i członkowie grupy tworzą muzyczną efemerydę Kosmos 1999, sporadycznie dającą niecodzienne koncerty, takie jak Symfonia kolejowa skomponowana na podstawie rozkładu jazdy pociągów na dworcu Warszawa Wschodnia, która dała początek Operze kolejowej, stworzonej we współpracy z moskiewskim teatrem alternatywnym Liquid Theatre i zaprezentowanej w Moskwie na festiwalu Złota Maska w marcu 2011.

Historia muzyki to muzyczny esej na aktorów i instrumenty specjalnie zbudowane na potrzeby spektaklu – muzyka od szamanizmu do industrialnego noise’u… To specyficzny wykład o tym co może być nazywne muzyką i jak tworzy się muzyka. komuna// warszawa posługiwać się będzie zbudowanymi specjalnie dla potrzeb projektu instrumentami: organometrem, gitarsem i klawitorem…

//

Powstałe w ramach cyklu HISTORIE ŚWIATA W MUZYCE wydarzenia to performensy muzyczne: coś więcej niż koncert i coś innego niż spektakl teatralny. Projekt jest polem doświadczalnym badania narracyjnych możliwości muzyki. Nie myślimy o formach operowych i muzyce programowej w XIX wiecznym stylu. Grono zaproszonych do cyklu gości gwarantuje różne punkty widzenia na współczesną muzykę i możliwości jej transformacji w kierunku opowieści.

W 2011 roku swoje utwory i historie zaprezentują artyści z niezależnego środowiska muzycznego:
Wojciech Kucharczyk (m.in. lider zespołu The Complainer & The Complainers),
Tomasz Duda (m.in. Mitch & Mitch, Pink Freud, Baaba Kulka)
Anna Zaradny (kompozytorka i organizatorka festiwalu Musica Genera)
oraz Kosmos 1999.

//

spektakl odbędzie się dzięki wsparciu finansowemu Urzędu m. st. Warszawy w ramach projektu „Teatr jako przestrzeń publiczna”: