Humans are Dead, We’re the Humans Now, reż. Michał Kmiecik

Punktem wyjścia do pracy nad „Humans are Dead, We’re the Humans Now” był wypływający co jakiś czas w internecie mem, przedstawiający okładkę książki dla dzieci autorstwa Jane Werner Watson z ilustracjami Garetha Williamsa, która ukazała się w styczniu 1953 roku w serii A Little Golden Book nakładem wydawnictwa Simon & Schuster. Na okładce widać troje zwierząt w ludzkich, domowych czynnościach. Na pierwszym planie kot, chyba jeszcze młody, w zapasce albo spódnicy, zamiata podłogę. Obok królik albo zając, w różowym fartuchu w białe kropki, poleruje ścierką talerz. Na drugim planie pies, stojący przy kuchence, podnosi jedną łapą pokrywę wysokiego garnka, w drugiej trzyma łyżkę, z której językiem próbuje gotowanej przez siebie potrawy. Tytuł książki, “The Very Best Home For Me!”, zastąpiony został napisem „Humans are Dead, We’re the Humans Now”. Stąd też tytuł przedstawienia i temat.  Aplikując na rezydencję chciałem zająć się tematem przemocy i jej reprodukcji. Wydawało mi się, że potrzeba będzie do tego literatury. Takie miałem przyzwyczajenia. Okazało się, że to nie jest konieczne. Wtedy jeszcze tytuł przedstawienia brzmiał „Wszystkie piękne koniki”. Może jeszcze kiedyś zrobimy przedstawienie pod tym tytułem.

koncepcja i reżyseria Michał Kmiecik
performance: Małgorzata Biela, Sebastian Grygo, Bartosz Ostrowski,
współpraca dramaturgiczna: Alina Sobotta
muzyka: Paweł Starzec
konsultacja dramaturgiczna: Ida Ślęzak
konsultacja scenograficzna: Szymon Szewczyk
podziękowania Mateusz Górski, Katarzyna Maywald, Paweł Androsiuk, megastroje.pl

Michał Kmiecik – reżyser, dramatopisarz i dramaturg urodzony w 1992 roku we Wrocławiu. Zadebiutował w 2012 roku spektaklem Kto zabił Alonę Iwanowną? (Teatr Dramatyczny w Warszawie). Wyreżyserował m.in. Czy pan to będzie czytał na stałe? (Teatr Polski we Wrocławiu), do którego tekst napisał wspólnie z Marzeną Sadochą, a także #dziady (Teatr Dramatyczny w Wałbrzychy, Vatzlava Sławomira Mrożka (Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi) oraz Krakowiaków i Górali Wojciecha Bogusławskiego (Teatr Polski w Poznaniu).

Jest autorem m.in. dramatów: Wesele (półfinał Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2011), Śmierć pracownika (Teatr Polski w Poznaniu, nagroda główna i publiczności w konkursie Metafory Rzeczywistości 2011), Nam nie jest wszystko jedno. Krótki film zaangażowany. Historia wesoła a ogromnie przez to smutna albo na odwrót (nagroda główna w IV edycji konkursu Komediopisanie organizowanego przez Teatr Powszechny w Łodzi), Być jak Steve Jobs. Bohaterowie polskiej transformacji. Ballada o lekkim zabarwieniu heroicznym (reż. Marcin Liber, Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej w Krakowie, 2013).

Autor adaptacji i scenariuszy, takich jak m.in. Amok. Pani Koma zbliża się! (reż. Marcin Liber, PWST w Krakowie, 2015), Ziemia Obiecana (reż. Remigiusz Brzyk, Teatr Nowy im. K. Dejmka w Łodzi, 2015) i Siódemki Ziemowita Szczerka (reż. Remigiusz Brzyk, Teatr Zagłębia w Sosnowcu, 2016) i Rzeźnia numer pięć (reż. Marcin Liber, Wrocławski Teatr Współczesny, 2021).

Premiera spektaklu „Humans are Dead, We’re the Humans Now” Michała Kmiecika realizowana jest w ramach programu rezydencyjnego HUB Kultury KW, którego hasłem przewodnim w tym sezonie jest „Hello Darkness My Old Friend”. Kuratorem roku jest szwedzki reżyser Markus Öhrn.

Spektakl dofinansowany przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy w ramach projektu HUB Kultury KW.

Ta strona używa plików cookie, aby prowadzić statystyki na temat odwiedzin.

Skip to content