Teatr Komuna Warszawa
PREMIERA! NIC DWA RAZY, reż. Cezary Tomaszewski
Wszystko wygląda znajomo, dopóki się temu nie przyjrzeć…
Gramy 24-26.04, g. 19
ZRÓB SIEBIE, choreografia Marta Ziółek
10-lecie premiery: Angel Dust, High Speed, Coco, Lordi, Glow & Beauty wracają na scenę!
29.05, g. 18.00 // 30.05, g. 19.00 // 31.05, g. 17.00
Teraz w Komunie Warszawa
Newsletter? Tak, chcę!
Aktualności
15/03/2026
Wyniki open calla na rezydencje artystyczne z Wojtkiem Ziemilskim
Jury w składzie Zuzanna Berendt, Grzegorz Laszuk, Tomasz Plata, Wojtek Ziemilski wybrało do udziału w Rezydencjach 2026 w Teatrze Komuna Warszawa następujące osoby: anę kuszarecką & julię nowak, Baxi Ostrowskiego, Verę Popovą.
Gratulujemy i do zobaczenia w maju!
12/03/2026
„Sublime” w kwartalniku „Nietakt!”
Dominik Gac pisze: „Można pomyśleć tę historię jako opowieść o wyzwalaniu się z kłamstwa, można też jako zapis integracji z samą sobą – co właściwie wychodzi na jedno. Jednym z bardzo ważnych elementów Sublime jest głos. Performerka w pierwszej części spektaklu wykonuje kolejne zacięte wokalizy. Tak jakby ktoś właśnie modyfikował taśmę, na której zapisano jej działania – to w wyobrażeniu retro. Tak jakby była psującym się androidem – to w wyobrażeniu futuro. Sceny te są hipnotyczne i odgrywane z niezwykłą precyzją. Być może te wszystkie onomatopeje, syknięcia, zaśpiewy i inne głosy mają nas wprawić w dyskomfort, ale jest to ten rodzaj niewygody, który zachwyca”.
10/03/2026
„Gods of Love” w „Notatniku Teatralnym”
Magda Piekarska pisze: „Gods of Love” to rozpisana na trzy postaci opowieść o namiętności łącząca wodę z ogniem, chłód dystansu i sarkastycznego momentami dowcipu ze zmysłowością, romantyczne „duszne” uniesienia z ciałem ogarniętym nieugaszoną gorączką. A zarazem – jest to rzadkie w polskim teatrze połączenie performatywnego eseju ze spektaklem mocno opartym na formie.
Cały tekst do przeczytania TU.
12/02/2026
„Retrospekcja” w „Teatrze”
„Siła tej propozycji wynika z gestu umieszczenia w centrum uwagi kobiecego performansu i jego archiwum, ale też z relacji, jaką performerka ustanowiła ze współautorką Retrospekcji. Najlepiej ową relację opisuje słowo <<towarzyszenie>>” – pisze Zuzanna Berendt w miesięczniku „Teatr” po piątkowej premierze.
Cały tekst do przeczytania TU.
7/02/2026
Pierwsza recenzja z premiery „Retrospekcji”
Jacek Mroczek pisze na blogu TeatrVaria: „Jolanta Krukowska w 1994 roku pokazała w Cardiff „Drogę Czerwonego Kapturka”. Spektakl został tam sfilmowany i zarchiwizowany. Powraca do niego na scenie Komuny Warszawa. Robi to tak, że widownia nie odrywa wzroku, a każde skrzypnięcie krzesła słychać jak armatni wystrzał”.
Cały tekst do przeczytania TU.
31/12/2025
Dostępny teatr Komuna Warszawa
Z radością informujemy, że uruchomiliśmy dwie windy przeznaczone dla osób z niepełnosprawnością ruchową. Jedna umożliwia wejście do budynku na poziom półpiętra, druga – na poziom sceny oraz wewnętrznego dziedzińca.


Zadanie: „Dostępny Teatr Komuna Warszawa”
Dofinansowanie: 180 000 zł
Całkowita wartość zadania: 218 373 zł
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Fundusz Promocji Kultury – państwowy fundusz celowy
Data podpisania umowy: listopad 2025
Opis zadania: Montaż dwóch podnośników pionowych przeznaczonych dla osób z niepełnosprawnością ruchową
18/12/2025
„Kocham balet” w zestawieniu „Polityki” 10 najlepszych spektakli roku!
Od redakcji: „Cztery performerki wracają do czasów szkoły baletowej, by zbadać swój obecny stosunek do tańca klasycznego. Niejednoznaczne, dowcipne, brawurowe, a na końcu – dojrzałe. I zachwycające”.
17/12/2025
„Cezary idzie na wojnę” Cezarego Tomaszewskiego w zestawieniu „Teatru” najważniejszych spektakli ćwierćwiecza!
Marcelina Obarska pisze: „To, w jaki sposób Cezary idzie na wojnę aktualizował się (i aktualizuje nadal) przez kolejne lata, dowodzi, że bez wątpienia od początku wykraczał poza definicje „auto-” czy „post-teatru”, stanowiąc ważny fenomen niejako wyprzedzający dyskursywne nastroje. Co jednak może nawet bardziej istotne – przedstawienie to wymknęło się utrwalonej w Polsce logice eksploatacji, wedle której na długie trwanie zasługują przede wszystkim monumentalne spektakle poświęcone ważnym, ogólnospołecznym sprawom ujętym w mocnych kategoriach narracyjnych”.
Cały tekst do przeczytania TU
15/12/2025
„Zrób siebie” Marty Ziółek w zestawieniu „Teatru” najważniejszych spektakli ćwierćwiecza!
Teresa Fazan pisze: „Patrząc z perspektywy minionej dekady, gwiazdy spektaklu niewątpliwie zrobiły siebie – każda z osób zaangażowanych w produkcję ma niezależną karierę, od realizatorek/ów poczynając (dramaturżka Anka Herbut, artystka wizualna Dominika Olszowy, muzycy Lubomir Grzelak i Krzysztof Bagiński), a na performer(k)ach kończąc (poza wymienionymi wcześniej na scenie pojawia się jeszcze Katarzyna Sikora). Można jednak odnieść wrażenie, że ZRÓB SIEBIE i innymi choreografiami z tamtego okresu tancerze ci zrobili miejsce na coś więcej niż tylko samych siebie. Podobnie jak inne projekty Ziółek, spektakl był próbą demokratyzacji tańca – wpuszczał na stołeczne sceny i do galerii sztuki techniki taneczne znane z ulic i klubów, zarazem czerpiąc pełnymi garściami z popkultury i estetyki glamourowego kiczu”.
Spektakl miał premierę w Teatrze Komuna Warszawa w 2016 roku.
Cały tekst do przeczytania TU
29/11/2025
Sublime i The End w „Didaskaliach”
Katarzyna Kmiecik pisze: „Nowy sezon w Komunie Warszawa otworzyły dwie choreograficzne premiery: Sublime Karoliny Kraczkowskiej – intymne solo o wzniosłości, czyli emocji, która zachwyca i boli jednocześnie, oraz The End Magdy Jędry i Kasi Kani, performans o utracie i oswajaniu tego, co nieuchronne. Oba spektakle, choć różne w estetyce, formie i rytmie, splatają się w pytaniu o to, co pozostaje w ciele po końcu – wzruszenia, wysiłku, przemiany”.
Cały tekst do przeczytania TU.
15/11/2025
Petycja w mediach: Krytyka Polityczna
Katarzyna Kowalewska rozmawia z Aliną Gałązką i Grzegorzem Laszukiem.
„(…) Ostatnio zapoznaliśmy się z badaniami profesora socjologii Mikołaja Lewickiego, który przeanalizował cały kwartał okolicy. Pokazują, że nasza działalność powstrzymuje gentryfikację w tej części Śródmieścia. Jeżeli zależy nam na tym, żeby centrum Warszawy nie wyludniało się tak szybko, żeby nie stawało się przestrzenią tylko dla międzynarodowego kapitału i elit, które płacą np. 30 zł za kawę, to my jesteśmy właśnie taką przeciwwagą. To silny argument, którego nie da się łatwo zignorować.”
Cała rozmowa do przeczytania TU
14/11/2025
Wyniki otwartego naboru na spektakl w Teatrze Komuna Warszawa w 2026 roku
Jury w składzie: Szymon Adamczak, Zuzanna Berendt, Grzegorz Laszuk, Tomasz Plata, po obradach w dniu 13.11.2025 wybrało do realizacji w 2026 roku projekty zgłoszone przez Magdę Szpecht i Tomasza Borczyka. Gratulujemy! Dziękujemy wszystkim artystom za tak liczny udział – wpłynęło 129 zgłoszeń.
24/10/2025
Petycja w mediach: Teatr dla Wszystkich
Wiesław Kowalski pisze:
„Jako człowiek teatru nie mogę nie zauważyć znaczenia Komuny Warszawa w kształtowaniu języka polskiego teatru niezależnego. To tutaj powstawały spektakle łączące teatr z performansem, taniec, muzykę i sztuki wizualne. To miejsce, które uczyło artystów i widzów odpowiedzialności za przestrzeń wspólną – i nie chodzi tu jedynie o scenę, ale o mikroświat, który funkcjonuje w dialogu z całym miastem”.
Cały tekst do przeczytania TU
20/10/2025
Spektakle Teatru Komuna Warszawa na Polskiej Platformie Tańca 2026!
Aż cztery z dziewięciu spektakli wybranych przez jury do prezentacji podczas PPT2026 to nasze produkcje. Glory Game, Rapeflower, Kocham balet oraz – na liście rezerwowej – Your Majesty.
Polska Platforma Tańca to najważniejszy w Polsce przegląd rodzimej sceny tanecznej, na który zapraszani są dyrektorzy/rki zagranicznych festiwali, promotorzy/rki tańca, przedstawiciele/lki platform tańca z całego świata. Nabór do PPT odbywa się w drodze konkursu. Spektakle Glory Game i Rapeflower zajęły dwa pierwsze miejsca!
18/10/2025
Petycja w mediach: Wyborcza.pl
Michał Wojtczuk w artykule „Wieżowiec czy zieleń i teatr w dawnej szkole przy Emilii Plater? Spór o centrum Warszawy” pyta, czy offowa kultura powinna zajmować cenne miejsce w centrum Warszawy.
Arkadiusz Gruszczyński odpowiada: „Teatr i boisko zamiast wieżowców w Śródmieściu? Doskonały pomysł!”. Pisze m.in.:
„Wielkie teatry są skupione na zachowawczych, opartych na tekście dramaturgicznym przedstawieniach i tylko raz na jakiś czas decydują się na odważniejszy spektakl. A tylko Komuna Warszawa pozwala artystom i artystkom młodego i starszego pokolenia eksperymentować. To jedyne takie miejsce w stolicy Polski, które jest nastawione na progresywny teatr”.
17/10/2025
Petycja w mediach: Onet
Dawid Dudko pisze: „Pod sprzeciwem wyrażonym w zbiorowej petycji — ze zwróceniem uwagi na wieloletnie starania środowiska deweloperskiego o zabudowanie wspomnianego terenu — podpisują się między innymi: była ministra kultury Hanna Wróblewska; nagradzany reżyser Łukasz Twarkowski; reportażysta Filip Springer; architekt, autor książki „Najlepsze miasto świata. Warszawa w odbudowie 1944-1949″ Grzegorz Piątek; jak również wybitni przedstawiciele sztuki współczesnej Mirosław Bałka i Katarzyna Kozyra”.
Cały tekst do przeczytania TU