Częścią projektu kuratorskiego Based on a True Story jest program warsztatowy skierowany do młodych twórców i twórczyń sztuk performatywnych. Jego celem jest stworzenie przestrzeni wymiany wiedzy, doświadczeń i narzędzi artystycznych, a także rozwijanie dyskursu i budowanie środowiska osób zainteresowanych współczesnymi praktykami dokumentalnymi w teatrze.
Program obejmuje trzy autorskie warsztaty prowadzone przez Magdę Szpecht, Filipa Pawlaka i Wojtka Ziemilskiego. Punktem wyjścia każdego ze spotkań będą doświadczenia artystyczne prowadzących, ich własne metody pracy i procesy twórcze. Warsztaty odbędą się w dniach 25-27.11 i stanowią okazję do poznania różnych strategii oraz podejść do szeroko rozumianych praktyk dokumentalnych – od pracy z researchem i materiałem autobiograficznym po dramaturgię zdarzenia i eksperymentowanie z formą sceniczną.
Formularz zgłoszeniowy dostępny jest TU.

28/10/2026

Kwartał społeczno-kulturalny Emilii Plater jako case study zwycięskiego projektu na Biennale w Wenecji!

„Najdroższa działka świata” – projekt zgłoszony przez Artura Jerzego Filipa i Grzegorza Laszuka wygrał konkurs na wystawę w Pawilonie Polskim podczas 20. Międzynarodowej Wystawy Architektury w Wenecji w 2027 roku. Cieszymy się, bo jednym z punktów odniesienia dla projektu jest warszawski Kwartał społeczno-kulturalny Emilii Plater.
Z uzasadnienia jury: „Praca Najdroższa działka świata zgłoszona przez zespół kuratorski w składzie: Artur Jerzy Filip i Grzegorz Laszuk z udziałem Barbary Kingi Majewskiej, Julka Płoskiego, Adriana Cognaca, Wiktora Malinowskiego, Grzegorza Laszuka, Artura Jerzego Filipa, Bogny Świątkowskiej i Ewy Ziajkowskiej stanowi brawurowy manifest rozumienia wartości, które powinno reprezentować miasto. Zgodnie z opisem kuratorskim performatywna wystawa i kantata multimedialna mają na celu sprowokowanie pytań o kryteria, które decydują o roli działki jako początku architektury. Wystawa ironicznie odnosi się do rynku nieruchomości, podważając nadrzędność kryteriów ekonomicznych w imię społecznych wartości. Robi to w sposób interdyscyplinarny, językiem artystycznym i ponadlokalnym”.

14/10/2026

Teatr Komuna Warszawa na liście Społecznych Instytucji Kultury m.st. Warszawa

Komisja konkursowa rekomendowała do statusu Społecznej Instytucji Kulturalnej Miasto Stołeczne Warszawa dziewięć organizacji. Teatr Komuna Warszawa jest jedną z nich. To oznacza, że możemy kontynuować nasze działania przez kolejne cztery lata. Dziękujemy za zaufanie. Społeczna Instytucja Kultury (SIK) to program skierowany do organizacji pozarządowych, które od lat rozwijają działalność kulturalną i chcą prowadzić długofalowe działania na rzecz warszawskich środowisk twórczych i lokalnych społeczności.

8/10/2026

Polska Platforma Tańca w TVP Kultura

W sobotę 10 października w TVP Kultura o g. 11.25 oglądamy reportaż z tegorocznej Polskiej Platformy Tańca we Wrocławiu, na której trzy nasze spektakle były w programie głównym („Glory Game”, „Rapeflower”, „Kocham balet”), a czwarty („Your Majesty”) w formie 15-minutowej prezentacji.

26/08/2026

„Gloria Artis” dla Teatru Komuna Warszawa

30 lat temu zostało założone stowarzyszenie, które działa dziś pod nazwą Teatr Komuna Warszawa. Z tej okazji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Marta Cienkowska wręczy naszemu zespołowi brązowy medal Zasłużeni Kulturze Gloria Artis. Bądźcie wtedy z nami! 2 września o g. 19 na otwarciu wystawy KOMUNA. KOLEKCJA. Obywatelska kolekcja sztuk performatywnych.

10/08/2026

Grzegorz Laszuk i Alina Gałązka w rankingu miesięcznika „Teatr” – „Wpływowi, wpływowe”

„Teatr” opublikował listę 20 osób, które zdaniem redakcji mają największy wpływ na realia rodzimej sceny. Dyrektor artystyczny Teatru Komuny Warszawa Grzegorz Laszuk i dyrektorka finansowa Alina Gałązka są w pierwszej dziesiątce. W uzasadnieniu czytamy: „Współtworzą jedną z najważniejszych niezależnych instytucji teatralnych w Polsce, która w tym roku świętuje trzydziestolecie. W tym świętowaniu jest jednak sporo dziegciu. Poza Komuną Warszawa nie ma dziś w stolicy miejsca, które łączyłoby model domu pracy twórczej i sceny prezentacji”.
Cały ranking dostępny jest TU.

19/05/2026

Jesteśmy zabytkiem!

Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków wpisał do rejestru zabytków zespół szkół przy ul. Emilii Plater w Warszawie. W uzasadnieniu decyzji podkreślono wyjątkowość układu urbanistycznego oraz artystyczną, historyczną i społeczną wartość kompleksu. Szkoły powstały na terenie historycznego warszawskiego ogrodu pomologicznego, co zostało uwzględnione w projekcie architektonicznym autorstwa Jerzego Baumillera i Jana Zdanowicza. Bardzo się cieszymy z tej decyzji i zapraszamy na cykl spacerów architektonicznych.
O szczegółach przeczytasz TU

31/12/2025

Dostępny teatr Komuna Warszawa

Z radością informujemy, że uruchomiliśmy dwie windy przeznaczone dla osób z niepełnosprawnością ruchową. Jedna umożliwia wejście do budynku na poziom półpiętra, druga – na poziom sceny oraz wewnętrznego dziedzińca.

Zadanie: „Dostępny Teatr Komuna Warszawa”
Dofinansowanie: 180 000 zł
Całkowita wartość zadania: 218 373 zł

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Fundusz Promocji Kultury – państwowy fundusz celowy

Data podpisania umowy: listopad 2025

Opis zadania: Montaż dwóch podnośników pionowych przeznaczonych dla osób z niepełnosprawnością ruchową

18/05/2026

Nagranie debaty „Ekosystem Sztuk Performatywnych w Polsce”

Udostępniliśmy nagranie debaty, która odbyła się 14 maja z udziałem Justyny Czarnoty-Misztal, dyrektorki Instytutu Teatralnego; Dominiki Mądry, wicedyrektorki IKM Gdańsk; Adama Karola Drozdowskiego, publicysty i animatora kultury; Grzegorza Laszuka, dyrektora Teatru Komuna Warszawa, oraz Wojtka Ziemilskiego, reżysera, współprowadzącego studia podyplomowe Sztuki Performatywne na uniwersytecie SWPS.
Nagranie jest dostępne TU

18/12/2025

„Kocham balet” w zestawieniu „Polityki” 10 najlepszych spektakli roku!

Od redakcji: „Cztery performerki wracają do czasów szkoły baletowej, by zbadać swój obecny stosunek do tańca klasycznego. Niejednoznaczne, dowcipne, brawurowe, a na końcu – dojrzałe. I zachwycające”.

17/12/2025

„Cezary idzie na wojnę” Cezarego Tomaszewskiego w zestawieniu „Teatru” najważniejszych spektakli ćwierćwiecza!

Marcelina Obarska pisze: „To, w jaki sposób Cezary idzie na wojnę aktualizował się (i aktualizuje nadal) przez kolejne lata, dowodzi, że bez wątpienia od początku wykraczał poza definicje „auto-” czy „post-teatru”, stanowiąc ważny fenomen niejako wyprzedzający dyskursywne nastroje. Co jednak może nawet bardziej istotne – przedstawienie to wymknęło się utrwalonej w Polsce logice eksploatacji, wedle której na długie trwanie zasługują przede wszystkim monumentalne spektakle poświęcone ważnym, ogólnospołecznym sprawom ujętym w mocnych kategoriach narracyjnych”.
Cały tekst do przeczytania TU

15/12/2025

„Zrób siebie” Marty Ziółek w zestawieniu „Teatru” najważniejszych spektakli ćwierćwiecza!

Teresa Fazan pisze: „Patrząc z perspektywy minionej dekady, gwiazdy spektaklu niewątpliwie zrobiły siebie – każda z osób zaangażowanych w produkcję ma niezależną karierę, od realizatorek/ów poczynając (dramaturżka Anka Herbut, artystka wizualna Dominika Olszowy, muzycy Lubomir Grzelak i Krzysztof Bagiński), a na performer(k)ach kończąc (poza wymienionymi wcześniej na scenie pojawia się jeszcze Katarzyna Sikora). Można jednak odnieść wrażenie, że ZRÓB SIEBIE i innymi choreografiami z tamtego okresu tancerze ci zrobili miejsce na coś więcej niż tylko samych siebie. Podobnie jak inne projekty Ziółek, spektakl był próbą demokratyzacji tańca – wpuszczał na stołeczne sceny i do galerii sztuki techniki taneczne znane z ulic i klubów, zarazem czerpiąc pełnymi garściami z popkultury i estetyki glamourowego kiczu”.
Spektakl miał premierę w Teatrze Komuna Warszawa w 2016 roku.
Cały tekst do przeczytania TU

15/11/2025

Petycja w mediach: Krytyka Polityczna

Katarzyna Kowalewska rozmawia z Aliną Gałązką i Grzegorzem Laszukiem.
„(…) Ostatnio zapoznaliśmy się z badaniami profesora socjologii Mikołaja Lewickiego, który przeanalizował cały kwartał okolicy. Pokazują, że nasza działalność powstrzymuje gentryfikację w tej części Śródmieścia. Jeżeli zależy nam na tym, żeby centrum Warszawy nie wyludniało się tak szybko, żeby nie stawało się przestrzenią tylko dla międzynarodowego kapitału i elit, które płacą np. 30 zł za kawę, to my jesteśmy właśnie taką przeciwwagą. To silny argument, którego nie da się łatwo zignorować.”
Cała rozmowa do przeczytania TU

24/10/2025

Petycja w mediach: Teatr dla Wszystkich

Wiesław Kowalski pisze:
„Jako człowiek teatru nie mogę nie zauważyć znaczenia Komuny Warszawa w kształtowaniu języka polskiego teatru niezależnego. To tutaj powstawały spektakle łączące teatr z performansem, taniec, muzykę i sztuki wizualne. To miejsce, które uczyło artystów i widzów odpowiedzialności za przestrzeń wspólną – i nie chodzi tu jedynie o scenę, ale o mikroświat, który funkcjonuje w dialogu z całym miastem”.
Cały tekst do przeczytania TU

18/10/2025

Petycja w mediach: Wyborcza.pl

Michał Wojtczuk w artykule „Wieżowiec czy zieleń i teatr w dawnej szkole przy Emilii Plater? Spór o centrum Warszawy” pyta, czy offowa kultura powinna zajmować cenne miejsce w centrum Warszawy.
Arkadiusz Gruszczyński odpowiada: „Teatr i boisko zamiast wieżowców w Śródmieściu? Doskonały pomysł!”. Pisze m.in.:
„Wielkie teatry są skupione na zachowawczych, opartych na tekście dramaturgicznym przedstawieniach i tylko raz na jakiś czas decydują się na odważniejszy spektakl. A tylko Komuna Warszawa pozwala artystom i artystkom młodego i starszego pokolenia eksperymentować. To jedyne takie miejsce w stolicy Polski, które jest nastawione na progresywny teatr”.

17/10/2025

Petycja w mediach: Onet

Dawid Dudko pisze: „Pod sprzeciwem wyrażonym w zbiorowej petycji — ze zwróceniem uwagi na wieloletnie starania środowiska deweloperskiego o zabudowanie wspomnianego terenu — podpisują się między innymi: była ministra kultury Hanna Wróblewska; nagradzany reżyser Łukasz Twarkowski; reportażysta Filip Springer; architekt, autor książki „Najlepsze miasto świata. Warszawa w odbudowie 1944-1949″ Grzegorz Piątek; jak również wybitni przedstawiciele sztuki współczesnej Mirosław Bałka i Katarzyna Kozyra”.
Cały tekst do przeczytania TU