Based on a True Story: Behold My Body

Performans prezentowany w ramach Based on a True Story – projektu kuratorskiego Olgi Ciężkowskiej i Adama Draguna, realizowanego we współpracy trzech organizacji kulturalnych z Europy Środkowej – ARCHA+ w Pradze, Projektu Batyskaf w Bratysławie i Komuny Warszawa. Projekt koncentruje się na współczesnych praktykach teatralnych i performatywnych, wykorzystujących strategie dokumentalne oraz procesy twórcze oparte na researchu.

Zdanie „Based on a True Story” często pojawia się na początku lub końcu filmu czy opowieści. Ma dodawać im powagi i autentyczności. Ale co właściwie znaczy dziś taka deklaracja?
W jaki sposób scena konstruuje, przekształca i wykorzystuje rzeczywistość? Co dzieje się z „prawdą”, kiedy staje się narzędziem sztuki? Gdzie przebiega granica między dokumentem a fikcją? I jak sam proces researchu może stać się pełnoprawną praktyką artystyczną?

***

Stanisław Bulder: Behold My Body

Jako dziecko nie rozumiesz ciężaru rytuału. Dzwonisz dzwonkami, klękasz,
uderzasz w gong, obmywasz ręce. Uczysz się, kiedy wstać, kiedy pochylić głowę, kiedy zachować milczenie. Skupienie miesza się ze zmęczeniem, a wiara i sacrum spotykają się z dziecięcą potrzebą zabawy.

Jako dziecko nie zdajesz sobie sprawy, że te gesty zapisują się w ciele. Nawet w dorosłym życiu możesz nie zauważać, jak głęboko w nim osiadły. Dopiero po latach odkrywasz, że wraz z nimi przyswoiłeś cały obraz świata – przekonanie, że być Polakiem to znaczy być katolikiem.

Spektakl przechodzi od intymnej historii pojedynczego ciała do doświadczenia
zbiorowego. Bada, w jaki sposób systemy władzy kształtują indywidualne zachowania, ale także to, jak ludzie wyobrażają sobie samych siebie, swoją
wspólnotę i możliwy porządek świata.

Stanisław Bulder powraca do tego cielesnego archiwum, zadając sobie pytanie, co pamięta. A pamięta zaskakująco dużo.