kiss to tell, koncepcja i performans Daniel Kotowski

wydarzenie w ramach Festiwalu Nowe Epifanie • po premierowym pokazie odbędzie się dyskusja z artystą


Czas trwania: ok. 40 minut

Bilety: 30 zł ulgowy / 40 zł normalny

Ważne: performans dla widzów w wieku 16+; w performansie zachodzi interakcja z publicznością; tłumaczenie na PJM

  • premiera

    kiss to tell, koncepcja i performans Daniel Kotowski 12.03.2026, 19:00

    Kup bilet

Opowieść o pocałunku jako geście, który potrafi opowiadać. Czy pocałunek może mówić? Czy może być jednocześnie opowieścią i działaniem ust, słowem i ustami? Czy pocałunek może być komunikatem, który niesie w sobie historię, napięcie, hierarchię, zgodę i przemoc?
Pocałunek jest momentem zawieszenia pomiędzy wchłonięciem a oddaniem, pomiędzy zachwytem a zagrożeniem. To akt, w którym można doświadczyć zarówno bliskości, jak i unicestwienia. W tym prostym geście ujawniają się nie tylko mechanizmy władzy, pragnienia, dominacji, ale także czułości i współistnienia.
„kiss to tell” koncentruje się na relacji między cielesnością a opowieścią o tym, jak ciało staje się narratorem. Przygląda się pocałunkowi nie jako romantycznemu symbolowi, lecz jako przestrzeni, w której spotykają się przeciwieństwa: brutalność i delikatność, zachwyt i przemoc, cisza i opowieść.
Pocałunek przestaje być tylko gestem miłości, a zaczyna opowiadać.

Po premierowym pokazie odbędzie się dyskusja z artystą i zaproszonymi gośćmi. Rozmowa będzie tłumaczona na polski język mówiony.

Performans „kiss to tell” jest rozwinięciem poszukiwań rozpoczętych w procesie badawczym Daniela Kotowskiego zatytułowanym „kiss”, który odbył się w ramach Festiwalu Nowe Epifanie.

Zdjęcia

Maciej Adamczewski

Zespół

koncepcja i performans: Daniel Kotowski

tłumaczenie jako część performansu: Weronika Szymańska-Gątarek

Biogramy

Daniel Kotowski – artysta wizualny i performer. Ukończył Wydział Architektury Wnętrz na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, robi doktorat na Akademii w Gdańsku. W swoich pracach podejmuje temat odmienności, pokazuje perspektywę Głuchych, stawia się w roli przewodnika. Pisze o sobie:
„Jestem wyznacznikiem niekompletności, niezgodnym z normą, bo jestem Głuchy i nie posługuję się mową. Opowiadając o niekompletności i kompletności w wymiarze egzystencjalnym, analizuję ich potencjał. Rozważam możliwość spełnienia oczekiwania kompletności albo wyrażam protest przeciwko niemu. Szukam granicy ambiwalencji. Moja praktyka artystyczna jest punktem wyjścia do refleksji o sposobach istnienia. Opieram się na badaniach, w których wykorzystuję historie niekompletnych i kompletnych. Obserwuję ich doświadczenia oraz ich relacje międzyludzkie. Sposób, w jaki jesteśmy postrzegani przez inne jednostki. Moje prace dotyczą mechanizmu władzy nad biologią, komunikacji społecznej i językowej oraz polityki społecznej. Często odnoszą się do pojęcia biowładzy i biopolityki. Na podstawie własnych doświadczeń i obserwacji rozwijam autorską strategię zarządzania swoim narzędziem komunikacji lub ciałem. Przywracam pamięć o niekompletności. Posługuję się różnymi formami wypowiedzi, wykonuję performans, projektuję, tworzę instalacje, fotografie, obiekty i filmy wideo”.

Współfinansowanie

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

Działalność Teatru Komuna Warszawa dofinansowana jest przez Urząd Miasta Stołecznego Warszawy.

projekt współfinansuje miasto stołeczne Warszawa
Scroll to Top