Perform[ing] Poland: Joanna Grabowiecka-Świerszcz „teMenos / laMent”

Razem z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego zapraszamy na cykl wydarzeń performatywnych. W dniach 15-17.10 zaprezentujemy bardzo różne formaty artystyczne zrealizowane w ramach projektu Perform[ing] Poland.

Joanna Grabowiecka-Świerszcz „teMenos / laMent”

„Dla człowieka religijnego p r z e s t r z e ń  n i e  j e s t  j e d n o r o d n a; są w niej rozdarcia, pęknięcia: są fragmenty przestrzeni jakościowo różne od innych. (…)
Jest więc obszar święty, a więc «mocny», ważny, i są inne obszary, nie uświęcone, a więc pozbawione struktury i konsystencji, jednym słowem amorficzne. (…)  Aby  ż y ć   w   ś w i e c i e, trzeba go  u s t a n o w i ć, założyć, a żaden świat nie może się narodzić w chaosie jednorodności i względności przestrzeni świeckiej. Odkrycie lub ustalenie punktu oparcia – «środka» – jest równoznaczne ze stworzeniem świata (…)”.

cytat: Mircea Eliade, „Święty obszar i sakralizacja świata”, [w:] „Sacrum, mit, historia. Wybór esejów”, wybór M. Czerwiński, przeł. A. Tatarkiewicz, PIW, Warszawa 1974, s. 61–79.

Mama. To często pierwsze słowo, które dziecko wypowiada w życiu.
Mama. Jest pierwszym domem dziecka.
Bicie serca Matki jest pierwszym dźwiękiem, który słyszy.
Mama. To często ostatnie słowo, które człowiek wypowiada, umierając.
Kim jest MATKA w życiu córki, dojrzałej kobiety, która sama staje się matką?
Na ile naukowo udowodnione biologiczne połączenie, dzięki dzieleniu przez dziecko wspólnego środowiska komórkowego ze swoją matką
i babcią, pozwala odnaleźć w sobie Eliadowski punkt oparcia  – „środek”, który umożliwia powołanie do życia świata, a czasem wielu światów? 
Co przynosi śmierć matki?
Co przynosi doświadczenie przyjęcia matki w sobie?
Czym wobec straty staje się proces uzdrowienia rany matki?
Jaką rolę w tym procesie pełni fotografia?

„t e M e n o s */ l a M e n t ” jest esejem scenicznym, zaproszeniem do zejścia po spirali osobistego doświadczania Matki w sobie. Jedną z inspiracji dla twórczyń performansu stanowi „Światło obrazu. Uwagi o fotografii” Rolanda Barthes’a.

* „Temenos” (gr. τέμενος) – w starożytnej Grecji wydzielony, nietykalny obszar sakralny poświęcony bóstwu albo przeznaczony do celów kultu (np. zmarłych przodków, muz, herosów).