Pointless Geometry: Fest 26

Pointless Geometry ponownie pojawia się w Teatrze Komuna Warszawa, by na chwilę otworzyć przestrzeń dla dźwięku i wspólnego trwania. 
Ambient i muzyka eksperymentalna popłyną wolno, w szczelinach ciszy i uważnego słuchania. Zapraszamy na spokojne zanurzenie. 

Program:

• Joanna Duda – premiera albumu „Regina Silva”
Podczas koncertu gościnnie wystąpią Antoni Michnik, Natan Kryszk i Tomek Popakul.
• FOQL – „Bug Poems”
• Teoniki Rożynek – „Pathopoeia / Tomba Emmanuelle”

„Regina Silva” Joanny Dudy to album wyrastający z uważnego słuchania świata pozaludzkiego. Z dźwięków natury i przetworzonych sygnałów powstaje hipnotyczna struktura pulsująca biologiczną nieregularnością i powtórzeniem.|
Powstały w Kenii materiał traktuje środowisko naturalne jako nieustannie komunikujący się organizm. „Królowa Lasu” nie jest postacią, lecz stanem istnienia poza ludzką perspektywą — muzyką jako formą współobecności i równorzędnej komunikacji.

„Bug Poems” FOQL zbliża się do poezji dźwiękowej, eksploruje głos, dotyka dziwnych emocji — strachu przed obcym-owadem, ale też fascynacji nim. To próba uchwycenia pewnego uczucia.
Porusza się pomiędzy sztuką dźwięku a spoken word, splatając wątki obcości, lęku i intymnej refleksji. To poezja audialna, w której głos staje się jednocześnie instrumentem i narracją, a owady zamieniają się w metafory naszych wewnętrznych światów.

Na płycie pojawiają się również współprace z artystami takimi jak: Piotr Gwadera, Tomek Popakul, Martix Navrot aka Xenon, Natan Kryszk, Edka Jarząb, Marcin Garncarek, Szymon “Pimpon” Garncarek oraz Kasumi Ozeki. To gęsto tkana narracja dźwiękowa, eksplorująca formę słuchowiska radiowego. 

„Pathopoeia / Tomba Emmanuelle” – album wydany przez Pointless Geometry składa się z dwóch kompozycji powstałych w odmiennych kontekstach przestrzennych i biograficznych. Pathopoeia jest efektem rezydencji w Tonarium Fundacji Soundscape i dźwiękową refleksją nad relokacją z Holandii do Polski. Tomba Emmanuelle czerpie inspirację z Mauzoleum Vigelanda w Oslo i została zaprezentowana premierowo podczas 4. Festiwalu AżTak.
Obie części funkcjonują jako akuzmoniczne narracje, w których dźwięk stopniowo gęstnieje i nabiera fizycznej obecności. Materiał oparty na nagraniach terenowych, archiwaliach i mikrosamplach, rozłożonych w przestrzeni wielokanałowej, tworzy spójną, choć dwoistą opowieść dźwiękową.